(818 S.K. m. 66, 106, 107)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Zonguldak asliye 1.Hukuk Mahkemesince verilen 18.12.1997 tarih ve 485-597 sayılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen 26.5.1998 gününde davalı avukatı gelip davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan taraf avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması duruşmadan sonraya bırakılmıştı. Bu kerre dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, tarafların G... Sitesi Yapı Kooperatifinin ortakları olduğunu, davalının, Toplu Konut İdaresinden kullanmaya hak kazandığı krediyi 14.2.1994 tarihli sözleşme ile müvekkiline devrettiğini, sözleşme uyarınca o tarihe kadar kullanılan 41.500.000 lira kredi borcu ve ferilerinden davalının sorumlu olmasına rağmen borcunu ödemediğini ve müvekkilinin ödemek zorunda kaldığını, ileri sürerek BK: 106-107 md. gereğince sözleşmenin feshine, 41.500.000 liranın reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep etmiş, birleştirilen ek davada bakiye 119.754.816 liranın faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında; davanın BK. 66. md. gereğince bir yıllık zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin kredi hakkını davacıya devretmesinden sonra, devrenedn çıkarak kredi tutarı olan 40.000.000 lirayı kooperatife ödediğini, Toplu Konut İdaresinden temin edilen kredi tutarının kooperatifçe imalatlarda harcandığını, bundan bütün ortakların faydalandığını, davacının kredi kullanmasına rağmen fazla bir ödemesi varsa bunu kooperatiften talep etmesi gerektiğini, reeskont faizi talep edilemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre; davanın kabulü ile taraflar arasınhdaki 14.2.1994 tarihli sözleşmenin iptaline, 161.254.816 liranın 30.1.1995 tarihinden itibaren reeskont oranında faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Davalı, Toplu Konut İdaresinden temin edilecek kredi kullanım hakkını 14.2.1994 tarihli sözleşme ile davacıya devretmiş, bu işlem kooperatif yönetim kurulunun 3.3.1994 tarihli kararı ile uygun görülmüştür.
Toplu Konut İdaresinin açtığı kredi kooperatife ödenip kooperatifçe harcandığına göre, davalı ortağın krediyi fiilen kendisinin kullandığı söylenemez. Kooperatif aracılığı ile kredi kullanan ortaklar, kullanmayan ortaklara göre daha az aidat ödeyip; kooperatifçe, kullanılan kredi daha sonra bu ortaklara bölüştürülür ve bu ortaklar krediyi bankaya geri öderler. Nitekim kredi kullanımına aracılık eden Emlak Bankasının 19.4.1996 tarihli yazısında devir sözleşmesinin yapıldığı 14.2.1994 tarihinde üyelere borç dağıtım yapılmadığından o tarih itibariyle borcun kooperatife ait olduğu, kooperatifçe bölüştürülmenin 17.8.1994 tarihinde yapıldığı bildirilmiştir. Bu durumda taraflar arasındaki sözleşme tarihen kadar kullanılan kredi borcundan davalının sorumlu bulunduğu yolundaki iddianın dayanağı yoktur. Çünkü sözleşme ile kredi kullanım hakkı davacıya devredilmiştir. Kaldı ki sözleşmede ( muvafakatnamede ) o tarihe kadar kullanılan kredi borcundan davalının sorumlu olacağına dair bir hüküm de yoktur.
Şayet davacı kredi kullanmayan ortaklar gibi normal aidat ödemiş ise; hem normal aidat ödeme ve hem de bankaya kredi borcunu ödeme durumunda kalacağından fazla ödemesini davalıdan değil kooperatiften talep etmesi gerekir. Davalı kredi kullanım hakkını davacıya devrettiğine göre kredi kullanan ortaklar gibi az aidat ödemiş ise bu kendisi ile kooperatif arasındaki bir sorundur.
Açıklanan bu nedenlerle davacının davalıya husumet yöneltmesi doğru olmadığından davanın reddi gerekirken yazılı şekilde davanın kabulü doğru olmamış ve kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, 30.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 26.5.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy