(6762 S. K. m. 21) (3095 S. K. m. 2)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesince verilen 1.12.1997 tarih ve 899-1275 sayılı hükmün temyizen tetkiki taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının 1.7.1995 tarihli sözleşme ile ikametgahında kullanmak üzere aldığı ve bireysel (şahsi) abonelik sözleşmesi ücreti ödediği decoder'i kendisine ait ... Kahvehanesi isimli işyerinde, açık ve toplu bir şekilde ticari amaçla kaçak olarak müşterilerinin gösterimine sunduğu, bu konuda 20.11.1995 tarihinde noter tespiti yapıldığını ileri sürerek sözleşmeye aykırılık nedeniyle 50.000.000 lira cezai şartın tespit tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin 1.7.1995 tarihli sözleşme ile decoder depozitosunu ve bir yıllık ücreti ödediğini, noter tespitinin davalı bilgisi dışında tutulduğunu, davacının 3.1.1996 tarihli ihtarnamesi üzerine müvekkilince evindeki decoder ve kabloların zabıtla davacıya teslim edildiğini, davanın zamanaşımına uğradığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre, davacı şirketin şifre çözücü decoderler aracılığı ile abonelerine izlettirdiği yayını, bireysel (ev aboneliği) sözleşme yaparak, işyeri sözleşmesi bulunmadan davalı tarafından kahvehanesinde müşterilerine izlettirdiği, bu durumun yanlar arasındaki sözleşmenin 2.1. ve 6. maddesine aykırı olduğu gerekçesiyle 50.000.000 lira cezai şartın 18.11.1995 tarihinden itibaren %30 yasal faiziyle birlikte davalıdan alınıp davacıya verilmesine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine,
2- Davacı vekilinin temyizine gelince; Davacı ... Filmcilik ve Yapımcılık A.Ş. tacirdir ve davalı ile yaptığı 1.7.1995 tarihli sözleşme ticari iş mahiyetindedir. TTK.nun 21/2. maddesi uyarınca taraflardan biri için ticari iş mahiyetinde olan sözleşmeler, kanunda aksine hüküm olmadıkça diğeri için de ticari iş sayılır. 3095 sayılı Yasanın 2/3. maddesine göre, ticari işlerde temerrüt faizi, T.C. Merkez Bankasının kısa vadeli krediler için öngördüğü reeskont faiz oranına göre istenebilir.
Davacı vekilinin istemi de bu şekildedir. Mahkemece, buna göre karar verilmesi gerekirken, alacağın yasal temerrüt faiziyle birlikte tahsiline karar verilmesi doğru görülmemiş, bu nedenle hükmün davacı yararına bozulması gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 1. bendindeki %30 yasal faiziyle birlikte sözcüklerinin çıkarılarak yerine 18.11.1995-1.8.1997 arası %57, 2.8.1997 tarihinden itibaren %80 reeskont faizi (değişen oranlarda nazara alınarak) ile birlikte ibaresinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.020.000 lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, 29.06.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy