(818 S. K. m. 55)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 4. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 18.2.1998 tarih ve 399-58 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kâğıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı (Z.) Bankası'nın İstanbul'da bulunan Sermaye Piyasası Müdürlüğü'nde 2 yıldan beri çalışan A.Ö.A. adlı kişinin yatırım finans müşaviri olarak istihdam edildiğini, bu şahsın kurum binasının 3. katında davalı bankaca tefriş edilmiş, bankaya ait fax, bilgisayar ve telefonların da bulunduğu odada görev yaptığını, bu şahsın banka içinde ve dışında herkese kendisini banka yetkilisi olarak tanıttığını, kartvizitlerde ve broşürlerde davalı bankanın telefon ve fax numaralarını yazdığını ve bunları alenen dağıttığını, müvekkilinin bu şahsın bankanın bir elemanı olduğundan hiç kuşku duymayarak, (Z.) Bankası adına en iyi getiriyi vadeden bu şahsa yatırım için 22.9.1995 tarihinde 35.000 USD. verdiğini, 4.12.1995 tarihinde bu kişinin (Z.) Bankası Sermaye Piyasası Müdürlüğü başlıklı yazı ile müvekkile bir ekstre gönderdiğini, ancak daha sonra müvekkile telefon ederek parayı banka adına değil, kendi adına kullandığı ve tümünü yitirdiğini söylediğini ileri sürerek 35.000 USD.nin istihdam eden sıfatıyla davalı bankadan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, A.Ö.A.'nın bankanın sözleşmeli personeli olmadığını, sadece bankanın sermaye piyasaları müdürlüğü elemanlarını eğitmek ve kurulacak yabancı yatırım fonlarının kuruluş aşaması ve kuruluş işlemlerinde danışman olarak görevlendirildiğini, banka adına işlem yapma yetkisine sahip bulunmadığını, davacı ile aralarındaki ilişkinin kişisel olduğunu, dava konusu olayda BK. 55 ve 100. maddelerin uygulama alanı bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara ve özellikle dosya kapsamına uygun, hükme yeterli, görüş ve gerekçeleri mahkemece de benimsenen son bilirkişi rapouna nazaran varılan sonuca göre; dava dışı A.Ö.A'nın BK. 55. maddesi anlamında yardımcı şahıs olarak nitelendirilmesi gerektiği, bankaların birer güven müessesesi olmaları ve tacir niteliğine sahip olup, basiretli bir işadamı gibi davranma mükellefiyetinin olması nedeniyle göstermesi gereken özen ve denetlemeyi yapmadığı, davalı bankanın, olayın gelişimi ve dava dışı A.Ö.A. ile aralarındaki ilişki göz önüne alındığında adam çalıştıran sıfatı ile yardımcı şahsın seçiminde ve denetlenmesinde kendine düşen özen ve dikkati göstermediği, böylece dava dışı yardımcı kişinin fiili dolayısıyla davacının zarara uğradığı, davacının zarara uğramasında kendisinin de, müterafik kusurunun bulunduğunun kabul edildiği, gerekçesiyle, dava konusu olayda tarafların %50'şer oranda kusurlu olduklarının kabulü ile, 17.500 USD.nin dava tarihi olan 9.7.996 tarihinden itibaren %4 oranında yıllık mevduat faizi ile birlikte davalıdan tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 51.750.000 lira temyiz ilâm harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 14.9.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy