(6762 S. K. m. 1301)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 11. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 13.10.1997 tarih ve 601-607 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine kasko sigortası ile sigortalı bulunan 06 EPV 91 plakalı aracın davalılara ait 06-R-7688 plakalı aracın çarpması sonucu hasarlandığını, davalı araç sürücüsünün tam kusurlu olduğunu ileri sürerek sigortalılarına ödedikleri 440.000.000 TL'nın ödeme tarihi olan 18.7.1996 tarihinden itibaren işleyecek reeskont faizi ile davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili, hasar miktarının fahiş olduğunu, kaza sonrası sürücünün alkol muayenesinde alkollü olduğunun tespit edildiğini, kusuru kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmişlerdir.
Mahkemece; iddia, savunma, bilirkişi raporları ve tüm dosya kapsamından davacı şirketin sigortalı sürücüsünün raporunda sadece koklamakla nefesinde alkol koktuğu belirtildiği promil miktarı belli olmadığı da dikkate alınarak davanın kabulü ile 440.000.000 TL'nın 18.7.1996 tarihinden itibaren %57 reeskont faizi ile davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Kasko sigorta poliçesi gereğince sigortalısına tazminat ödeyen davacı sigorta şirketi TTK 1301 nci maddesine göre sigortalısına halef olarak bu davayı açmış olup, halefiyet ilkesi gereğince halefinin sahip olduğu haklardan daha fazlasını talep edemez. Gerek davacının halefi sigortalı ve gerek davalıların ilgili olduğu araçlar özel araç olduğuna, bir başka deyişle ticari araç olmadıklarına göre mahkemece, alacak istemine %30 oranında yasal faize hükmetmek gerekirken reeskont oranında faize hükmedilmesi doğru olmamış ve bu nedenle kararın bozulması gerekmiş ise de bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılama gerektirmediğinden HUMK 438/7. maddesi gereğince kararın düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (l) nolu bendde yazılan nedenlerle davalılar vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bendde yazılan nedenlerle hüküm fıkrasındaki 1 nolu bendde "%57 reeskont faizi" ibaresinin çıkartılarak yerine "%30 yasal faizi" ibaresinin konulmasına kararın düzeltilen bu şekli ile ONANMASINA, 15.840.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubuyla temyiz edenden alınmasına, 26.3.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy