(6762 S. K. m. 948)
Taraflar arasındaki davadan dolayı Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 1.5.1998 tarih ve 515-196 sayılı hükmün temyizen tetkiki davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, gemi sicilinde donatanı V. Deniz Finansal Kiralama AŞ gözüken, işleticiliğini E. Deniz Taş. AŞ'nin yaptığı, acentesi M. Deniz ve Tic AŞ olan "O. E." adlı gemiye verilen kılavuzluk hizmetleri nedeni ile toplam 411.875.883 lira kılavuzluk ücreti tahakkuk ettirildiğini ileri sürerek (411.875.883)lira kılavuzluk ücreti borcunun tarife gereği aylık %12 ek ücretiyle birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı V. Deniz Kiralama AŞ vekili davaya cevabında, davaya konu O. E. gemisinin finansal kiralama yoluyla davalı E. Deniz Taşımacılık AŞ.ne kiralandığını, 3226 sayılı Yasanın 9. maddesine göre geminin maliki olmaları dışında onu deniz ticaretinde kullanmadıklarını, husumet yönünden davanın reddini savunmuştur.
Davalılar M. Denizcilik ve Tic AŞ ile E. Deniz Taşımacılığı AŞ vekilleri davaya cevabında O. E. gemisinin donatanının diğer davalı V. Deniz Finansal Kiralama AŞ olduğunu davanın husumet ve esas yönünden reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunmalar, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davalı V. Deniz Finansal Kiralama AŞ.'nin kiralama sözleşmesi ile geminin işletmesini davalılardan E. AŞ'ne devretmekle kılavuzluk ücretinden sorumlu tutulamayacağı, diğer davalı M. AŞ.nin ise geminin acentesi olmadığı, geminin iki geçişinde davacı tarafından verilen kılavuzluk hizmeti dolayısı ile 300.639.330 lira kılavuzluk ücreti tahakkukunun doğru olduğu, ancak tebligatın acente olmayan M. Denizcilik AŞ.ne yapılması nedeniyle ilave ücret talep olunamayacağı gerekçeleriyle, davalılar V. Deniz Finansal Kiralama AŞ ile M. Den. ve Tic AŞ aleyhine açılan davanın husumet yokluğundan reddine, (300.639.330) liranın dava tarihinden itibaren aylık %12 ilave ücreti ile birlikte davalı E. Deniz Taşımacılığı AŞ. den alınarak davacıya verilmesine, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davaya konu "O. E."adlı geminin 23.3.1997 günlü Gelibolu-Mehmetçik geçişinde yetkili acentesinin davalı M. Denizcilik ve Tic AŞ olmadığının anlaşıldığından bahisle İstanbul Liman hizmetleri Tarifesinin 1.3.12/f. maddesi gereğince öngörülen tebliğ geçersizliği nedeniyle davacının ilave ücrete hak kazanamayacağı gerekçesiyle bu husustaki talebin reddine karar verilmiş ise de, bu geçice ilişkin anılan gemi kaptanınca imzalanan B.'de acente olarak davalı M. AŞ.'nin beyan edilmiş olması karşısında, bildirilen bu acenteye yapılan tebligatın donatan E. Deniz Taşımacılığı A.Ş. açısından bağlayıcı olacağı ve onu anılan geçişle ilgili ilave ücret talebi ile sorumlu kılacağı hususunun düşünülmeden bu geçişe ilişkin donatan E. AŞ açısından da ilave ücret talebinin reddi doğru görülmemiştir.
3- Geminin 21.3.1997 günlü İstanbul boğaz geçişine ilişkin acentesinin tesbit olunarak, bu geçişle ilgili ilave ücret talebi için gerekli tebliğin yetkili acenteye yapılıp, yapılmadığının belirlenmesi gerekirken, bu geçişle ilgili araştırma yapılmaksızın ilave ücret talebinin reddine karar verilmesi de yanlış olmuş ve hükmün açıklanan nedenlerle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, 2 ve 3 nolu bentlerde açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 16.11.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy