(818 S. K. m. 41)
Dava: Taraflar arasındaki davadan dolayı Kayseri 4.Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 5.3.1998 tarih ve 868-88 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin izalei şuyuu kararı gereğince satışa çıkarılan taşınmazın ihalesine girip satın aldığını, ancak taşınmazın paydaşlarından Ayşe Özhisarlı'ya usulsüz tebligat yapılması nedeniyle ihalenin feshedildiğini, anılan şahsa çıkartılan tebligatın ölü olduğu halde davalı Mustafa Turhan tarafından "bizzat" tebellüğ edildiğini, burada tebellüğ eden davalı ile tebligatı yapan PTT. Memurunun kusurlu olduğunu ileri sürerek, ihalenin feshi nedeniyle müvekkilinin uğradığı 272.653.069 liranın davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı PTT. Genel Müdürlüğü vekili, PTT. görevlerinin kimlik kontrolü yapmak görevi bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Mustafa vekili, müvekkilinin kusuru olmadığını, asıl kusurun "bizzat" yazan PTT. memurunda olduğunu, davanın reddi gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre;
Satışa konu taşınmazın paydaşı Ayşe Özhisarlı'ya çıkartılan tebligatın ölü olduğu halde sağmış gibi bizzat tebliğ edildiğini ve tebligatın davalı Mustafa Turhan tarafından alındığının anlaşıldığı, daha sonra Ayşe'nin ölü olması nedeniyle ihalenin feshedildiği ve bundan dolayı davacının 177.653.069 lira zarara uğradığının saptandığı, davalı Mustafa'nın bizzat tebellüğ etmesi nedeni ile kusurlu olduğu gibi, görevli PTT. memurunun görevinde gerekli özeni göstermediği Ayşe adının hanım adı olduğu açıkça ve herkesçe bilinebilecek durumda olduğu halde, erkek şahsa bizzat tebliğ ettiğinden kusurlu bulunduğu, davacı zararının 127.650.096 lira olarak belirlendiği gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Kararı, davalılar vekilleri ayrı ayrı temyiz etmişlerdir.
Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle gerektirici sebeplere ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 3.195.508'er lira temyiz ilam harçlarının temyiz edenlerden alınmasına, 16.11.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy