(6762 S. K. m. 353, 369, 381)
Dava: Taraflar arasındaki Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 17.4.1998 tarih ve 110-152 sayılı kararın Yargıtay incelemesi duruşmalı olarak davacılar S AŞ ve N vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 9.3.1999 günde taraf avukatları tebliğata rağmen gelmediklerinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakim H. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekilleri müvekillerinin davalı şirketin ortağı bulunduğunu, davalı şirketin 1992 yılında kapalı kaldığını, yönetim kurulunun 2.6.1992 tarihinden itibaren görevi terkettiğini ve yönetim kurulu üyeliklerinin düştüğünü bilanço, hesap defteri tutma, genel kurulu adi toplantıya çağırmanın yönetim kurulunun devredilmez yetkisinde olduğunu, murahhas üyeninde bu yetkiye sahip olmadığını, davalı şirket denetçisinin murahhas üye M.Ö.yü düşürmek için 1992 yılı doğan genel kurul çağrısı yaparak genel kurulun 25.12.1993 tarihinde yapıldığını, denetçinin çağrı yetkisi olmadığını, gündeme sözleşmeye aykırı olarak seçimi koyamıyacağını, kurucu ortak S AŞ ve S AŞ.nin A grubu pay senedine sahip olduğunu ve esas sözleşme gereği yönetim kurulu üye sayısının yarıdan bir fazlası A grubunun göstereceği adaylardan seçileceği bu değişiklik yapılmadan buna aykırı seçim yapılamayıcağı kullanma yönetmeliği değiştirilemeyeceğini, tatil köyünün bakım onarım vs. için yönetime ve murahhas üyeye ayrı ayrı yetki verilemeyeceğini, ortaklardan sermaye karşılığı para talebi ve tahsilinin, ortakların taahhütlerini artırdığından ittifakla alınması gerektiğini, ana sözleşmeye hüküm konularak dahi ortakların karşılığı olmadan ödeme yapmaya mecbur tutulamayacaklarını ileri sürerek 25.12.1993 tarihinde genel kurulda alınan kararların iptalini ortaklığa kayyum atanmasını talep ve dava etmiştir.
Bu dosya ile birleşen 1994/124 esas sayılı dosyada davacı olarak S Holding AŞ ve Soytur AŞ. 25.12.1993 tarihli genel kurulda gündemin 5.maddesi ile ilgili kararın hukuken geçersiz olduğunu, imtiyazlı payların hakları yok sayılarak bu pay senedi sahiplerince aday gösterilmeden yapılan yönetim kurulu seçiminin geçersiz olduğunu gündemin 1-2-5-6-7-8-9-10-11 maddeleri ile ilgili alınan kararların iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, denetçenin %10 'dan fazla ortağın başvurusu ile gündemin tespit ve tayin edildiğini, alınan kararların iptalini gerektirecek bir durum olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddiaya, savunmaya, toplanan delillere bilirkişi raporuna göre, 1992 yılı olağan genel kurul toplantısı 25.12.1993 tarihinde şirketi toplantıya çağırmasının TTK.353/8 maddesine ve esas sözleşmesinin 16.maddesine uygun olduğu gündemin 369.maddeye uygun olarak hazırlandığı, davacılar S ve S'un 343 payı ortaklara devrettiği ve bunların pay defterine yazıldığı, davacı bu şirketlerin payının 137 olacağı böylece gündemin 1.maddesinin iptalini gerektirecek bir durum olmadığı, gündemin 2.maddesinin TTK.381'e aykırı olmadığı, bilançonun ertelenmesi diğer maddelerin görüşülmesine engel teşkil etmediği, gündemin 5,8,9,10 maddelerine muallif kalmadıkları, gündemin 11.maddesinin iptalini gerektirecek bir durum olmadığı gerekçesiyle esas ve birleşen davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, taraf vekilleri duruşmaya gelmediğinden duruşma vekillik ücreti taktirine yer olmadığına, aşağıda yazılı bakiye 596.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 11.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy