(6762 S. K. m. 1301)
Taraflar arasındaki davadan dolayı Ankara 15. Asliye Hukuk Mahkemesince verilen 22/4/1998 tarih ve 71-255 sayılı hükmün temyizen tetkiki davalı R. Sigorta vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalıların malik, sürücü ve sigortacısı olduğu aracın meydana gelen kazadan, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca hasar verildiğini ileri sürerek, sigortalısına ödenen 314.500.000 liranın faizi ile davalılardan tahsilini talep etmiştir.
Davalı N. - S. Ltd. Şti. hasarın kendi sigortacıları R. Sigorta ve Ankara Anonim Türk Sigorta Şirketinden tahsilini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna göre, olayda davalı N. - S. Ltd. Şti.ne ait araç sürücüsünün tam kusurlu olduğu gerekçesiyle davalı Ali Çetin yönünden dava atiye bırakıldığından karar verilmesine yer olmadığına 312.002.345 lira tazminatın (davalı R. Sigorta AŞ. nin poliçe limitiyle sınırlı olmak üzere) davalılardan 7.11.1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline, fazla istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı davalı R. Sigorta AŞ vekili temyiz etmiştir.
Davalı N. - S. Ltd. Şti. mahkemeye verdiği 25/2/1998 tarihli yazı ile, şirketlerine ait kazaya karışan aracın R. Sigorta AŞ´ye bileşik sigorta poliçesi ile, dava dışı Ankara Sigorta´ya ise zorunlu trafik sigortası poliçesiyle sigortalı olduğunu belirterek dilekçe ekinde poliçe örneklerini sunmuştur.
Davalı R. Sigorta AŞ vekili ise, davalı ile sigortalı ilişkilerinin tespit edilemediğini belirtmekle beraber temyiz dilekçesi ekinde, diğer davalının da dayandığı bileşik sigorta poliçesini ibraz etmiş bulunmaktadır. İbraz edilen bu poliçelere göre davalı R. Sigorta AŞ. nin, davalı N. - S. şirketini ihtiyarı mali sorumluluk sigortacısı olduğu anlaşıldığından mümeyyiz davalı, zorunlu mali sorumluluk sigortasının teminat altına aldığı kısmı aşan hasar bedelinden sorumludur. Buna göre mahkemece, davalıların bu savunması üzerinde durulmadan ve infazda tereddüt uyandıracak şekilde, davalı R. Sigorta AŞ. nin sorumluluk miktarının gösterilmemesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı R. Sigorta AŞ. vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın mümeyyiz davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 01.12.1998 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy