(2004 S. K. m. 72)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 24.6.1998 tarih ve 477-641 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi H. H. Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin davalıların sahibi ve işleticisi olduğu firma adına öğrenci servisi yaparken teminat olarak davalılara bono verdiğini, M. Tur firması ile ilişkisinin kesildiğini, senetlerin iade edilmediğini, müvekkillerinin davalılara hiçbir borcu bulunmadığını, davalıların elinde bulunan 90.000.000. ve 80.000.000 liralık bonolardan borçlu olmadığının tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, davacının müvekkili A.'dan zaman zaman borç para aldığını; son olarak 31.7.1963 tanzim ve 31.12.1993 vadeli 70.000.000 liralık ve 15.2.1994 vadeli 50 milyonluk olmak üzere (120.000.000) liralık iki senedi ödemediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddiaya, savunmaya, toplanan delillere, dinlenen tanık beyanlarına göre firma adına komisyon karşılığı sözleşme yapan araç sahiplerinden taşımanın aksamaması için teminat senedi alındığı ve bir sonraki yıl birlikte çalışılacağı düşüncesiyle öğretim yılı sonunda bu senedin iade edilmediği, senet alındığına dair belge tanzim edilmediği ve bu hususların teamül örf-adet haline geldiği, senetlerin sonradan tanzim edildiği, dava konusu bonoların teminat amacıyla verildiği gerekçesiyle, davanın kabulü ile, borçlusu davacı, alacaklı/lehdarı A.Ç. olan 31.7.1993 tanzim tarihli 15.2.1994 vadeli 50.000.000. liralık ve 31.7.1993 tanzim, 31.12.1993 vadeli 70.000.000 liralık bonolardan dolayı borçlu bulunmadığının tespitine karar verilmiştir.
Kararı davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 4.320.000. lira temyiz lam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 11.2.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy