(6762 S. K. m. 54, 57, 58)
Dava: Taraflar arasındaki Nizip Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek bozmaya uyularak verilen 14.7.1998 tarih ve 1998/315-1998/497 sayılı kararın Yargıtay incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 18.5.1999 günde davacı avukatı O. A. Ş. ile davalı avukatı N. K. gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Y. A. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin 1955 yılında kurulup tescil edildiğini, davalının ise "T. Ambalaş San. A.Ş." olan ünvanını 12.8.1995 tarihinde değiştirerek "Ü." ünvanını tescil ettirdiğini, bu sözcüğün müvekkili açısından marka, ticari ünvan ve işletme adı olarak kullanıldığını ve davalının aynı ünvanı tescil ettirmesinin TTK.nun 57/5 maddesi anlamında haksız rekabet oluşturduğunu ileri sürerek, davalı şirketin ticaret ünvanında "Ü." sözcüğünü kullanmasının önlenmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili şirket ünvanında ayırdedici ilaveler bulunduğunu, hitap edilen müşteri çevrelerinin farklı olduğunu, davacının faaliyette bulunmadığını ve "Ülfet" markasını kullanmadığını, markanın iptali için açılan davanın derdest olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, taraflara ait ticaret sicili dosyalarına, marka tescil belgelerine ve toplanan tüm kanıtlara dayanılarak, tüzel kişilerde ticaret ünvanının koruma sınırlarının tescil edildiği sicil dairelerinden ibaret olmadığı, her iki şirketin de benzer konularda iştigal ettiklerini, şirketlerin ticaret ünvanlarında yer alan "Ü." sözcüğünün iltibasa yol açtığı, bu ünvanın daha önce tescil ettiren davacının üstün hakkı bulunduğu, davacı şirketin faaliyetin ara verdiği iddiasının ispat edilemediği gerekçesiyle davanın kabulü ile haksız rekabetin tespitine, TTK.nun 54. md. uyarınca davacı şirketin ünvanındaki "Ü." sözcüğünün kullanmasının önlenmesine karar verilmiştir.
Kararı davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosya içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı taraf dava dilekçesinde sadece ünvana tecavüze ilişkin TTK. 54. maddesine değil, haksız rekabete ilişkin aynı yasanın 57/5 nci maddesi hükmüne de açıkça dayanmış olup, bu istek TTK.nun 58/a maddesindeki haksız rekabetin tespitini de içermiş bulunmasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 65.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 596.000-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy