(6762 S. K. m. 4, 56, 57)
Dava: Taraflar arasındaki İstanbul 1.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 13.5.1998 tarih ve 1996/1283-1998/894 sayılı kararın Yargıtay incelemesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 8.6.1998 günde davacı avukatı Tuna Eğilmez ile davalı avukatı Serhat Akkaya gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin mobilya üzerinde faaliyet göstermekte olup, "CASA" markasını 15.2.1992 yılında tescil ettirdiğini, davalının müvekkiline ait tescilli markayı aynı iş kolundaki ticari faaliyetlerinde marka olarak kullandığı gibi, 27.3.1996 tarihinde tescil için başvuruda bulunduğunu, bunun marka haklarına tecavüz olduğunu ileri sürerek, markaya yapılan tecavüzün men'ine, 3 milyar lira tazminatın tahsiline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, ev ürünü ve aksesuarı faaliyetlerinin-ürünlerinin ortak ve anonim adı olan "casa" sözcüğünün kullanımının tekel altına alınamayacağını, benzer şekilde tesciller bulunduğunu, kaldı ki, müvekkili markasının "Beymen Casaclub" olduğunu, ünvanda da kullanılan "Beymen" sözcüğünün müvekkiline ait çok tanınmış bir marka olduğunu, markaya tecavüz ve haksız rekabet söz konusu olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere, bilirkişi raporuna nazaran, davacının şekilli "casa" markasını oturma grupları, lambalar, masalar vs. emtialarda kullanılmak üzere 6.10.1995 tarihinde, "Casa" markasının yine kanepe şekli ile davacı adına 15.5.1992 tarihinde tescil edildiği, "BEYMEN CASA CLUB" markasının ise davalı adına 1.8.1996 tarihinde tescil edilmiş olup, davacının itirazı üzerine mal listesinden tabakalar, lambalar vs. ürünlerin çıkartıldığı, her iki markanın yazılışları, yazı karekterleri, davacı markasının "C" harfi üzerindeki şekil nazara alındığında tescilli markaya tecavüz ve haksız rekabet koşullarının oluşmadığı, öte yandan "Casa" sözcüğünün İtalyanca da anonim bir kelime olup herkesçe kullanılabileceği gerekçeleri ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve davacı markasının 556 sayılı KHK. anlamında tanınmış bir marka olduğunun kanıtlanamamış olması karşısında davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 65.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 596.000-lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 8.6.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy