(2918 S. K. m. 104)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Adana 1.Sulh Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 26.11.1998 tarih ve 1997/1931- 1998/1784 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı sigorta vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkile ait aracın park yerinde iken yine aynı yerde park halinde iken harekete geçen davalıya ait aracın çarpması sonucu hasarlandığını, davalı sigorta şirketinin diğer davalıya ait aracın trafik sigortacısı olarak sorumlu bulunduğunu ileri sürerek 50.000.000 lira 2.12.1997 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalılar davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, olayda davalı araç sahibinin kusursuz ve park yeri işleticisinin %100 kusurlu olduğu, davacı aracında kaza nedeniyle 50.000.000 liralık hasar oluştuğu, davalı Hasan'ın kusursuz olması nedeniyle sorumluluğu bulunmadığı, sigorta şirketinin ise aracın trafik sigortacısı olması nedeniyle sorumluluğu bulunduğu gerekçesiyle davalı Hasan hakkındaki davanın reddine, davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı davalı sigorta şirketi vekili temyiz etmiştir.
Dava, trafik kazası nedeniyle hasarlanan davacıya ait aracın hasarının davalı araç sahibi ve trafik sigortacısından tazmini istemine ilişkindir. Kaza, otoparka bırakılan davalıya ait aracın kendiliğinden harekete geçerek davacıya ait araca çarpması şeklinde oluşmuş ve oluş şekli itibariyle davalı araç sahibinin kusursuz olduğu, tüm kusurun dava dışı otopark işleticisinde olduğu, ancak davalıya ait aracın trafik sigortacısı olan davalı sigorta şirketinin Karayolları Trafik Yasası ve sigorta poliçesi gereği sorumlu olduğundan bahisle sadece davalı sigorta şirketinin aleyhindeki dava kabul edilmiştir.
Karayolları Trafik Yasası 104.maddesi uyarınca, motorlu araçlarla ilgili mesleki faaliyette bulunan kişiler, bu tür araçların gözetim, onarım, bakım, alım-satım, araçta değişiklik yapılması amacı ile veya benzeri amaçla kendisine bırakılan bir motorlu aracın sebep olduğu zararlardan dolayı işleten gibi sorumlu tutulur. Aracın işleteni ve araç için zorunlu mali sorumluluk sigortası yapan sigortacısı bu zararlardan sorumlu değildir. Somut olayda araç işleteni (araç sahibi) haklı olarak sorumlu tutulmamış, tüm kusurun dava dışı otopark işleticisinde olduğu kabul edilmiş, ancak yukarıda açıklanan yasal düzenlemenin aksine, otopark işletmesinin zorunlu mali sorumluluk sigortacısı olmayan davalı sigorta şirketi aleyhine hüküm kurulmuştur. Taraflar arasında kazanın oluş biçimi ve kazaya neden olan aracın otoparka bırakılmış olduğu konusunda uyuşmazlık bulunmaması karşısında, yasal düzenlemeye göre sorumluluğu bulunmayan ve otopark işleticisinin trafik sigortacı olmayan davalı sigorta şirketi hakkındaki davanın da reddedilmesi gerekir iken, mahkemece, yazılı şekilde mümeyyiz davalı hakkında davanın kabulüne karar verilmiş olması doğru görülmemiş kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı sigorta şirketi vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 03.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy