(1163 S. K. m. 51)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 22. hukuk Mahkemesince görülerek verilen 4.11.1998 tarih ve 1997/827-1998/477 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. s. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dilekçesinde davalının noter kooperatif üyelik hakkı devir sözleşmesiyle 1 nolu dairesinin herhangi bir borç çıktığı takdirde tarafından ödenmesi kayıt ve şartıyla dava dışı M. Ü.'a devrettiğini, kooperatifin 100 ortağından 97'sinin talebi ile Emlak Kredi Bankası tarafından açılankonut kredisinin davalınında aralarında bulunduğu 100 ortağın dairesinin yapımında kullanıldığını, bu nedenle davalının kullanılan kredinin payına düşen miktarından sorumlu olduğunu ileri sürerek (541.657.836) liranın ihtarname tarihinden itibaren %76 faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davaya cevabında, kooperatif hissesinin şimdiki ortak M. Ü.'a devri anında kooperatif borçlarının sıfırlandığını, 1989 yılında banka kredisi alınırken kredi alan üyelerle, almayan üyelerin ödenti miktarının farklı tahakkuk ettirildiğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, davalının kullanılan krediden faydalandığı halde herhangi bir ödemesinin bulunmadığı, bu nedenle kredi borcundan dolayı (506.038.000) lira aidat borcundan dolayı (79.700.000) lira borçlu bulunduğu gerekçesiyle taleple bağlı kalınarak (541.657.836) liranın 14.10.1997 temerrüt tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, davacı kooperatif tarafından 97 ortak için kullanılan kredinin, davalınında aralarında bulunduğu 100 ortağın konutunun yapımına harcanması nedeniyle davalı payına düşen kredi geri ödemesinin tahsili istemine ilişkindir. Davalı vekili davaya cevabında, müvekkilinin kredi kullanmaması nedeniyle, kredi kullanan üyelerden fazla miktarda kooperatife ödeme yaptığını savunmuştur.
Mahkemece, 15.6.1998 günlü asıl ve 30.10.1998 tarihli ek raporlara dayanılarak hüküm tesis edilmişse de, anılan raporlarda kredi kullanan normal bir ortak ödemesinin dava dışı üç ortak ödemeleri baz alınarak belirlendiği anlaşılmaktadır. Oysa, normal ortak ödemelerinin ne olduğu hususunun genel kurul kararlarının dosyaya celbedilerek, bu kurullarda alınan kararlar doğrultusunda saptanması gerekir. Ancak bundan sonradır ki, varsa davalı fazla ödemelerinin miktarı ve niteliği belirlenebilir. Mahkemece bu yön gözardı edilerek, yetersiz incelemeye dayalı bilirkişi raporuna dayanılarak hüküm tesisi doğru olmamış ve kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 3.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy