(6762 S. K. m. 781, 20)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 17.2.1998 tarih ve 984-245 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi G.G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin yurtdışına taze sebze-meyve ihraç ettiğini, bu amaçla davalı nakliyat şirketi ile anlaşarak 8.4.1994 tarihinde İzmir'den Zagrep'e 19.396 kg. domates gönderdiğini 4800 kg'nın taşıma sırasında davalıdan kaynaklanan sebeplerle hasarlandığını, 15.4.1994 tarihinde bu kez 19.920 kg. domates gönderildiğini bunun da 6750 kg.'nın aynı sebeple hasarlandığını, her iki nakliyenin de nakliye tarihlerinde davalı sigorta şirketince sigortalandığını, toplam zararlarının 15.015 DM olduğunu, ihtara rağmen ödemediklerini beyanla 15.015 DM zararın dava tarihinden itibaren en yüksek mevduat faizi ile davalılardan tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı sigorta şirketi cevabında, nakliyenin 6 gün sürmesi gerekirken 10 gün sürdüğünü, +6 derecede taşınması gerekinken buna riayet edilmediğini, Instatute Cargo Clauses All Risks Klozu hükümlerine göre kasaların TIR içerisinde istiflerinin gereği gibi yapılmaması, taşıma kurallarına riayet edilmemesinin teminat dışında tutulduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı nakliye şirketi vekili cevabında, müvekkili şirketin bir kusurunun olmadığını, davacı şirketin vasıflı ve vasıfsız domatesleri karışık olarak yükleme yapmasından kaynaklandığını, istenen meblağın fahiş olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, dosya içerisindeki mübrez belgelere, alınan bilirkişi raporlarına göre benimsenen ikinci bilirkişi raporu doğrultusunda hasarın istifleme ve geç teslimden kaynaklandığı, istiflemenin gönderen davacıya ait olduğu, bunun aksine olarak gönderilen malların nakliyecinin deposuna teslim edildiğine dair delil ve iddianın bulunmadığı, zararın diğer nedeni olan gecikmeden dolayı davalı nakliye şirketinin sorumlu olduğu, sigorta şirketinin Kloz hükümleri gereği sorumlu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 3737.5 DM'nin dava tarihinden itibaren kamu bankalarınca bir yıl vadeli DM üzerinden açılan döviz hesaplarına uygulanan döviz faizi ile birlikte ödeme tarihindeki kur üzerinden Türk Lirası karşılığının davalı nakliye şirketinden tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşımadan kaynaklanan zararın tazminine ilişkindir. Kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- TTK'nin 781. maddesine göre, taşıyıcı eşyanın kendisine teslim edildiği andan gönderilene teslim edildiği ana kadar geçen müddet içinde uğradığı ziyaı ve hasardan sorumludur. Bu sorumluluktan kurtulması, ancak anılan maddede belirtilen kurtuluş beyinnesini ispatlaması ile mümkündür. Davalı her ne kadar yükleme işinin davacı gönderici tarafından yapıldığını savunmuş ise de gönderen malı hatalı yüklemiş veya bu konuda yanlış bir talimat vermiş olsa bile, taşıyıcının malı emniyetle taşınmasını sağlamak üzere, her türlü tedbiri alması ve hatalı yüklemeye karşı çıkması gerektiğinden, basiretli bir taşıyıcıdan beklenen davranışta bulunmaması nedeniyle sorumluluğu vardır. Bu itibarla, davalı taşıyıcının da hatalı yüklemeden dolayı müterafik kusurunun bulunup bulunmadığı araştırılmadan, hatalı yüklemeden doğan zararın tümünün davacı gönderene ait olduğunun kabulü ile yazılı olduğu şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 22.3.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy