(6762 S. K. m. 790, 792)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İzmir Asliye 1.Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 20.11.1998 tarih ve 1996/429-1998/2893 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkil şirketçe, davalının İran'a ihraç ettiği emtiaların taşıma işinin yapıldığını, tamamlanan taşıma nedeniyle 1.199.163.880 lira bakiye navlun ve 1.999.569.000 lira gecikme faizi alacağı olduğunu, ayrıca, davalının nakliye evraklarında yanlışlık yapması sonucu araçların gümrükte bekletilmesi nedeniyle 16.000 USD bekleme ücreti ve 10.000 USD indirme, bindirme, ardiye ücreti alacağı bulunduğunu ileri sürerek, toplam 5.102.192.880 liranın reeskont oranı üzerinden faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, taraflar arasında verilen mutabakat uyarınca taşıma bedelinin %90'nın ödendiği ve bakiye %10 orana tekabül eden 1.191.163.880 liranın davacıya ödenmediğini, bunun nedeninin de emtianın Noshar yerine Sahlan'a emtianın hasarlı olarak indirildiği, müvekkile taşımanın tamamlanmasından sonra teslim evraklarının ibraz edilemediği, bu nedenle mutabakat uyarınca bakiye %100 taşıma ücretinin ödenmediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, davacının taşıma işini sözleşme hükümlerine uygun şekilde yerine getirmediği, taşınacak malları Noshar yerine Sahlan kentine taşıdığı, bu durumda sözleşmenin 3. maddesi uyarınca dava konusu miktar olan navlunun son %10'luk dilimini hak etmediği, dolayısıyla bu kısma ilişkin faiz talebinin de söz konusu olamayacağı gibi bekleme ücreti talebinin de yerinde olmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 1.370.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 17.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy