(6762 S. K. m. 20)
Dava: S.S. ile T. Bank. A.Ş. arasındaki davadan dolayı Mahkemesi'nce verilen 9.4.1997 gün ve 1196-146 sayılı kararı bozan Daire'nin 29.9.1998 gün ve 98/2715-6015 sayılı kararı aleyhinde davalı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin (70.000) DM ve (190.000.000) TL sını Repo işlemi yapılmak üzere davalı bankanın Ulus Şubesi Müdür Yardımcısı diğer davalı K. D.'ye teslim ettiğini ve 22.12.1993 günü yapılan bu işlem üzerine boş kasa fişine müvekkilinin imzasının alındığını (25) gün sonra bankaya başvuran müvekkiline banka kayıtlarında böyle bir paranın görülmediğinin bildirildiğini, bankanın yetkili personelinin kusurundan sorumlu olduğunu ileri sürerek bunların faizleriyle tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı banka vekili cevabında, davacı hesabına babası tarafından yaptırılan (70.000) DM ın davacıya 22.12.1993 tarihinde (30.000) DM ve bakiyesinin de yeterli efektif döviz bulunmadığından (330.961.600) TL olarak ödendiğini, tediye fişinde davacının imzası olmamakla birlikte başkaca alacağının kalmadığını davacının diğer davalı ile kişisel birtakım para ilişkilerine girmesinin bankayı bağlamıyacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı duruşmaya gelmediğinden yargılama yokluğunda yapılmıştır.
Mahkemece bankanın istihdam ettiği kişinin hizmet sırasında 3. şahıslara verdiği zarardan sorumlu olduğunu, ancak tacir olan davacının bankaya para yatırırken resmi belge almaması, kendisine verilen boş hesap cüzdanına hesaba geçen miktarı işletmemesi nedeniyle tarafların % 50'şer kusurlu oldukları gerekçesiyle (70.000) DM ana para ve işlemiş faizi (3850) DM ve (190.000.000) TL ana para ile işlemiş faizi (123.500.000) TL'nın tamamının davalı K.'den ve yarısının davalı bankadan tahsiline asıl yabancı para alacağına % 5,5 ve tahsiline karar verilen TL'sına reeskont oranında faiz yürütülmesine karar verilmiştir.
Davacı ve davalı banka vekilinin temyizi üzerine, davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, hükmün davacı yararına bozulmasına karar verilmiştir.
Davalı banka vekili karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre davalı banka vekilinin HUMK.nun 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirisini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı banka vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK.nun 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 1.220.000- lira karar düzeltme harcı ve 3506 sayılı yasa ile değiştirilen HUMK.nun 442/3. madde hükmü uyarınca takdiren 1.250.000- lira para cezasının karar düzeltilmesini isteyenden alınarak hazineye gelir kaydedilmesine, 29.1.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy