(818 S. K. m. 49) (6762 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 3. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 24.12.1998 tarih ve 1998/801- 1998/1059 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkilinin bayisi olan İ... Ltd Şti.nin alt bayisi olarak müvekkilinin ürettiği malları sattığını, müvekkilinin İ .. Ltd Şti. ile bayilik sözleşmesini fesh etmesi üzerine davalının işyerini vitrinine müvekkilinin orjinal logosunu aynen kullanarak geçici bir süre için ÇBS satışlarımız durdurulmuştur. yazısını yazdığını, bu şekilde müvekkilinin ürettiği ürünlerini, ticari işlerini, yanlış yanıltıcı ve lüzumsuz bir şekilde kötülediğini ileri sürerek 500.000.000 lira manevi tazminatın yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı, müvekkilinin davacının alt bayisi olmadığını, işyerinde birçok firmanın boyalarının satıldığını, söz konusu yazıyı müvekkilinin asmadığını, dışarıdan asılan yazı olduğunu ve fark edilince hemen vitrinden indirildiğini, müvekkilinin davacının ticari itibarını sarsma amacında olmadığını, zira, tabelasında, vitrin camlarında davacının logolarının olduğunu, halen ürünlerin satıldığını, bu tabelanın o an için malların bulunmaması nedeniyle müşterilerin sorularından kurtulmak için yazılmış olabileceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından yazının niteliğinin doğrudan zararlandırıcı eylem ve haksız rekabet niteliğinde bulunmadığı, sunulan kanıtlardan davalı tarafça ifa edildiği anlaşılamadığından davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 1.370.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 26.05.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy