(3095 S. K. m.2) (2004 S. K. m. 67)
Dava: Taraflar arasındaki Isparta 1.Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek bozmaya uyularak verilen 28.1.1999 gün ve 1996/70-1999/28 s. kararın Yargıtay incelemesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 28.9.1999 günde davalı avukatı Ali Fuat Çetinkaya geldi davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunarak incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince davalıya emaneten tevdi edilen hisse senetlerinin iade edilmemesi üzerine girişilen icra takibinin haksız itiraz ile durduğunu ileri sürerek, itirazın iptali ve %40 inkar tazminatının tahsilini talep ve dava etmiştir. Davalı vekili cevabında, takibin usulsüz olduğunu, aynı konuda açılmış derdest dava bulunduğunu, böyle bir iddianın icra takibi konusu yapılamayacağını savunmuştur.
Mahkemece, icra takip dosyasına, SPK cevabında, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporlarına dayanılarak, davacının davalıya emanet ettiği hisse senetlerinden doğan alacağının (2.472.060.975) TL. olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile itirazın anılan miktar üzerinden iptal edilmesine ve (988.824.390)lira icra inkar tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, taraflar temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekilinin temyiz itirazlarına gelince;
Dava dosyası içindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına ve davacının giriştiği icra takibi davalı borçlunun itirazı üzerine tetkik merciince iptal edilmiş ise de kararın temyizi sonrası Yargıtay 12.Hukuk Dairesi tarafından takibin geçerli olduğu, yalnızca ödeme emrinin tebliğ tarihinin borçlunun ıttıla tarihi olarak kabulü şeklinde kararı düzelterek onaması karşısında, ortada geçerli ve ayakta bir icra takibi bulunması sebebiyle eldeki itirazın iptali davasının açılmasının ve görülmesinin mümkün olmasına ve likit nitelikteki alacaktan dolayı istek doğrultusunda icra inkar tazminatına karar verilmesinde kanuna aykırılık görülmemesine nazaran davalı vekilinin aşağıdaki bent dışında kalan ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
3- Ancak, davacı takip alacaklısının icra takibinde %75 ticari faiz isteminin belirtilen oran sebebiyle 3095 s. Yasal Faiz ve Temerrüt Faiz, hk. Kanun'un 2/3 maddesinde ön görülen reeskont oranındaki faizi içerdiği gözetilerek Merkez Bankası'ndan öğrenilecek oranların işletilmesine karar verilmek gerekirken, cari reeskont faiz oranları araştırılmadan takip gününden itibaren %75 faiz yürütülmesi doğru değil ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını zorunlu kılmadığından hükmün HUMK. nun 438/7. maddesi uyarınca aşağıdaki gibi düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1 ve 2 no.lu bentlerde açıklanan sebeplerle davacının tüm, davalı tarafın sair temyiz itirazlarının reddine, 3.bentte açıklanan sebeplerle hüküm fıkrasının 1. bendinin 5.satırında yer alan %75 rakamının kaldırılarak yerine 8.6.1995-10.6.1995 tarihleri arasında %64, 10.6.1995-31.7.1995 tarihleri arasında %60, 1.8.1995-1.8.1997 tarihleri arasında %57 oranında reeskont faizi işletilmesine, anılan tarihten sonraki değişikliklerin de %75'i aşmamak kaydıyla dikkate alınmasına cümleciğinin konulmasına ve hükmün düzeltilmiş bu biçimiyle ONANMASINA, 65.000.000 TL. duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı fazla alınan 20.880.000 TL. harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, 28.09.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy