(6762 S. K. m. 786, 788)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İstanbul 5. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 30.11.1998 tarih ve 1997/425-1998/1870
sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi G.G. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirketin Bursa'ya gönderilmek üzere davalı dağıtım şirketine 19.2.1997 tarihinde teslim edilen 2300 İsviçre Frangı değerinde kol saatinin alıcıya ulaşmadığını, davalıya çekilen ihtarnameye verilen cevapta kolinin teslim edildiğinin belirtilmesine rağmen alıcının malı almadığını bildirdiğini beyanla 2300 İsviçre Frangı'nın yasal faizi ile davalıdan tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı vekili, göderilenin koli değil paket olduğunu, teslim fişinde içerisinde saat olduğunun belirtilmediğini, TTK'nin 786/2. maddesine göre beyan edilmemiş kıymetli eşyaya gelecek zararlardan sorumlu olmadıklarını, paketin alıcısına teslim edilmiş olmakla TTK'nin 788. maddesine göre dava hakkının düştüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, teslim fişinde taşınan emtianın cinsi ve bedelinin gösterilmediği, TTK'nin 786/2. maddesine göre bu durumda hasar ve ziyandan taşıyıcının sorumlu tutulamayacağı, ancak sigorta bedelinin istenebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, 2.000.000.- liranın dava tarihinden itibaren yasal faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taşıma sözleşmesinden kaynaklanan tazminat istemine ilişkin bulunmaktadır.
Davacı O.. Saatçilik A.Ş. davalı Limited Şirketine alıcısına teslim edilmek üzere bir adet Omega marka kol saati teslim ettiğini ve bu saatin
davalı tarafından alıcısına teslim edilmediğini ileri sürerek saat bedelinin tazminat olarak davalıdan tahsilini talep etmiş, mahkemece, taşınan eşyanın değeri beyan edilmediğinden taşıma senedinde belirtilen 2.000.000. TL'lik değere itibar edilmek suretiyle dava kısmen kabul edilmiş, bu şekilde davalı taşıyıcının kendisine teslim edilen eşyayı alıcısına teslim etmediği, tarafların kabulünde olan bir husus olarak ortaya çıkmış bulunmaktadır.
Her ne kadar mahkemece, Türk Ticaret Kanunu'nun 786/2 maddesi hükmüne dayınalarak davalının sorumluluğu değerlendirilmiş ise de aynı maddenin 1. fıkrasında malın mahiyet ve değeri beyan edilmeyen hallerde tazminatın ne şekilde saptanacağı belirlendikten sonra taşıyıcının ağır kusuru veya hilesinden doğan zarar halinde tam tazminat istenebileceği hükme bağlanmış bulunmaktadır.
Açıklanan bu durum karşısında; mahkemece taşımacılık sahasında uzman bilirkişi aracılığı ile gerektiğinde davacı şirket kayıtları da incelenmek suretiyle gönderilen eşyanın türü belirlenerek, değeri saptanmalı ve kendisine teslim edilen eşyayı hiçbir makul gerekçe göstermeden alıcısına teslim etmeyen taşıyıcının bu zararın oluşmasında ağır kusuru olup olmadığı değerlendirildikten sonra sonucuna göre karar verilmesi gerekirken yazılı olduğu şekilde eksik incelemeye dayalı olarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz isteminin kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 31.5.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy