(2004 S. K. m. 265) (1086 S. K. m. 438)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Bergama Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 17.7.1998 tarih ve 1998/382-1998/461 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalıların müvekkili bankadan kullandıkları genel kredi sözleşmesinin borçlu, müşterek borçlu ve müteselsil kefili olduklarını, kredi borcunun ödenmediğini ileri sürerek alacağın teminat altına alınabilmesi için borçluların menkul ve gayrimenkul malları ile 3.şahıslar nezdindeki hak ve alacaklarının ihtiyaten haczine karar verilmesini talep etmiştir.
Mahkemece, dava dilekçesi mahkeme esasına kaydedilerek tensiple birlikte ihtiyati haciz kararı verilmiş, bilahare talebin sadece ihtiyati haciz istemine yönelik olması nedeniyle bu hususta ayrıca hüküm kurulmasına yer olmadığını karar verilmiştir. Karar, davalılar (borçlular) tarafından temyiz edilmiştir.
1- Mahkemece verilen karar ihtiyati haciz kararı olup, İİK.nun 265. maddesi gereği ihtiyati haciz kararları temyiz edilemeyeceğinden borçlular (davalılar)ın esasa yönetim temyiz istemlerinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.
2- Ancak, mahkemece ihtiyati haciz kararı verildikten sonra ayrı bir dava halinde yargılama yapılarak alacaklı yararına yargılama gideri ve bu arada vekalet ücretine hükmolunması doğru olmamış ve kararın açıklanan bu nedenle bozulması gerekmişse de, yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşıldığından HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca kararın bu yanlışlık giderilerek düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle borçluların esasa yönelik temyiz istemlerinin İİK.nun 265. maddesi uyarınca reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 2. bendinin olduğu gibi karardan çıkarılarak kararın düzeltilmesine, hükmün düzeltilmiş bu yeni şekliyle ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 14.06.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy