(2918 S. K. m. 85/1, 92)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 4. Asliye Hukuk Mahkemesi'nce görülerek verilen 28.10.1998 tarih ve 1996/737-1998/706 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı ile davalı H. Sigorta A.Ş. ve M. Bilgisayar A.Ş. vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi A. O. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra, işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalı M.nin sürücüsü, davalı M. A.Ş.nin sahibi olduğu aracın müvekkile çarparak yaralanmasına neden olduğunu, halen hayati tehlikesi bulunduğunu, müvekkilin mesai saatleri dışında cumartesi ve pazar günleri ticari araç çalıştırdığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hak saklı kalmak kaydıyla, şimdilik 50.000.000 lira maddi, 300.000.000 lira manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı sigorta şirketi, poliçe limitlerinin şahıs başına tedavi gideri için 200.000.000 lira olup, manevi tazminat taleplerinin poliçe güvencesi dışında bulunduğunu bildirmiştir.
Davalı M. A.Ş. vekili, müvekkilin aracını oto kiralama sözleşmesi ile E. Ltd. Şti. ye kiraladığını, kiracı şirketçe de davalı M.ye kiralandığını, bu nedenle müvekkilden tazminat talebinin yersiz olduğunu, istenen tazminatın da fahiş olduğunu ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, davaya yanıt vermemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, olayda davacının 5/8 oranında kusurlu olduğu, Karayolları Trafik Yasası 85/1. maddesi uyarınca işletenin, aracın işletilmesi sırasında, 3. şahıslara verdiği zararlardan sorumlu olduğu, olay nedeniyle davacının 45 gün iş ve gücünden kaldığı, genel çalışma gücünde herhangi bir kayıp olmadığı, olay nedeniyle davacının 20.000.000 lira eşya bedeli, 15.650.000 lira tedavi gideri olmak üzere toplam 35.650.000 lira zararı bulunduğu gerekçesiyle kusura isabet eden 13.368.750 lira maddi ve takdiren 50.000.000 lira manevi tazminat miktarı ile davanın kısmen kabulüne, bu miktarların olay tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen (davalı sigorta şirketi poliçe limiti ile sorumlu olmak üzere) tahsiline karar verilmiştir.
Karan, davacı, davalı M. A.Ş. ve davalı H. Sigorta A.Ş. vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekili ile davalı M. A.Ş. vekilinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı sigorta şirketi vekilinin temyizine gelince, mahkemece hükmedilen maddi ve manevi tazminat miktarından davalı sigorta şirketi poliçe limit: ile sorumlu tutulmuş ise de, Karayolları Trafik Kanunu'nun 92. maddesinin f bendi ile zorunlu mali sorumluluk sigorta poliçesi (trafik sigorta poliçesi) genel koşullarının 3. maddesinin e bendi uyarınca manevi zararlar bu tür sigorta güvencesi dışında olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde manevi tazminat miktarını da kapsar şekilde hüküm kurulması doğru görülmemiş, hükmün bu nedenle davalı sigorta şirketi yararına bozulmasına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacı vekili ile davalı M. A.Ş. vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davalı H. Sigorta A.Ş. yararına BOZULMASINA, 1.370.000'er lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz eder davacı ve davalı M. A.Ş.den alınmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden H. Sigorta A.Ş.ye iadesine, 21.06.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy