(1086 S. K. m. 440)
Dava: M. F. Karagülle ile Kömür İşlt. AŞ. arasındaki davadan dolayı Ankara 6.Asliye Ticaret Mahkemesi'nce verilen 13.5.1998 tarih ve 1996/118-1998/526 sayılı kararı onayan Dairenin 25.1.1999 tarih ve 1998/8552-1999/119 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içerisinde verildiği de anlaşılmış olmakla dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunup, incelendikten sonra gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan 3.6.1977 günlü sözleşme ile davalı şirkete devredilen maden sahasından üretilip fiilen satılacak beher top kömür başına 14 TL rödövans ödenmesinin kararlaştırıldığını, ancak günün ekonomik koşulları içinde bu meblağın çok düşük kaldığını ileri sürerek, rödövansın ton satışının %20'si olarak uyarlanmasını ve 1991-1993 yılları için şimdilik 4 milyar rödövans alacağının reeskont oranında temerrüt faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, geriye dönük uyarlama istenemeyeceği, dava gününden itibaren ise davanın kısmen kabulü ile rödövans miktarının ton başına 49.762 liraya çıkarılmasına ait verilen karar dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1- Dosyadaki yazılara, mahkeme kararında belirtilip Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici nedenlere göre davacı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan sair karar düzeltme itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davacı, taraflar arasındaki 3.6.1977 günlü rödövans sözleşmesine göre davalının hiçbir bedel ödemediğini, öte yandan sözleşmede kabul edilen beher ton başına rödövans miktarı olan 14 liranın günün ekonomik koşulları karşısında çok az kaldığını ileri sürerek, rödövansın ton satışının %20'si olarak belirlenmesini ve geçmiş döneme ait olarak da 1991-1992-1993 yıllarına ilişkin rödövans alacağının buna göre belirlenerek hüküm altına alınmasını talep ve dava etmiştir. Her ne kadar, mahkemece isabetli olarak, uyarlamanın geçmiş döneme uygulanamayacağı gerekçesi ile dava gününden itibaren uyarlama yapılmış ise de, çoğun içerisinde azında talep edildiği ilkesinden hareket ile, ilk sözleşmedeki koşullar dahilinde 1991-1992-1993 yıllarına ilişkin davacının varsa rödövans alacağının tespiti ile hüküm altına alınması gerekirken, bu husustaki talebin göz ardı edilmesi doğru olmamış, bu sebeple temyiz edilen kararın davacı yararına bozulması gerekirken dairemizce onandığı anlaşıldığından davacı vekilinin karar düzeltme itirazlarının kabulüne karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda 1 nolu bentte yazılı sebeplerle davacı vekilinin sair karar düzeltme itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan sebeplerle Dairemizin 25.1.1999 gün 1998/8552 E, 1999/119 K. sayılı onama kararının kaldırılarak, yerel mahkeme kararının davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin, temyiz ilam ve karar düzeltme harcının karar düzeltme isteyenden alınmasına, 18.05.1999 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy