(6762 S. K. m. 54)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Sivas 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 25.11.1992 tarih ve 1990/200-1992/439 sayılı kararınca incelenmesi duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 8.2.2000 günde davacı avukatı ... ... ile davalı avukatı ... ... gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi ... ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin her nevi şekerleme helva, lokum, reçel, marmelat vs. emtialarında kullanılmak üzere 1.8.1975 tarihinde ilk kez tescil ettirdiği süt ürünlerine ilişkin Pınar markasına, ses çıkarılmadığını, bundan yararlanan davalının anılan marka altında reçel üreterek sattığını ileri sürerek, davalının Pınar markalı reçel üretiminin durdurulmasını, haksız rekabetin sonuçlarının ortadan kaldırılmasını ve bir milyon lira tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, İzmir Mahkemelerinin yetkili olduğunu, müvekkilinin 20 günlük reçel üretip sattığını, davacının ihtarı üzerine bu faaliyette son verildiğini, davacının bu tür üretimi almadığından zarardan söz edilemeyeceğini, marka ile birlikte müvekkiline ait tescilli inek resmi logosu da kullanılmakla iltibasa yol açılmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, sunulan kanıtlara ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalı tarafın davaya konu iddiaları kabul ettiği, istenilen tazminatın muhtemel zarar içinde kaldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 65.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 710.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 08.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy