(818 S. K. m. 51)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Aksaray 3. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 25.12.1998 tarih ve 1995/455-1998/576 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı Önder Meral vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi D. B. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe lahiyalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili sigorta şirketine kasko sigortası ile sigortalı aracın, davalı Ö. M. 'e ait, A. Ç. idaresindeki aracın çarpması sonucu hasarlandığını, davalı sürücünün %100 kusurlu olduğunu ileri sürerek sigortalılarına ödedikleri 15.940 Fransız Frangının 22.12.1994 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile davalılardan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı A. Ç. vekili, kusur ve hasarı kabul etmediklerini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı O. K., kaza tarihinde aracın malikinin Ö. M. olduğunu kazadan sonra aracı satın aldığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Davalı Ö. M. vekili, müvekkilinin soyut araç maliki olduğunu, kazayı yapan sürücünün sorumlu olacağını, Fransız Frangı olarak tazminatın istenemeyeceğini savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamından dava dilekçesinde teselsülden bahsedilmemiş ise de davacının gerçek zararı her iki davalıdan yarı yarıya istemesi hayatın olağan akışına ve deneylerle elde edilen bilgilere ters düşeceğinden BK. 51. madde uyarınca davalıların müteselsilen sorumlu olacağından bahisle davanın kabulü ile 48.879.600 liranın 22.12.1994 tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılar A. Ç. ve Ö. M. 'in müteselsilen tahsiline, davalı O. K. yönünden davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalı Ö. M. vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde Usul ve Yasa'ya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı Ö M. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı Ö. M. vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın (ONANMASINA), 1.7.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy