(6762 S. K. m. 56, 57) (556 S. KHK. m. 9, 61)
Dava: Taraflar arasındaki Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemecince görülerek verilen 26/11/1998 tarih ve 1997/410-1998/982 sayılı kararın Yargıtay incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 02/11/1999 günde davacı avukatı A. M. Acer ile davalı avukatı A. Şener gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşma da hazır bulunan taraflar avukatları dinlendikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar A. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü.
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin Playboy ve Playmete tescilli markalarının sahibi olduğunu birleştirilen dava davalısı S...... A.Ş. nin giyim eşyalarına ilişkin Playback marka başvurusuna ilan süresi içinde müvekkilince yapılan itirazın davalı kurum tarafından reddedildiğini, oysa davalı markası ile müvekkili markaları arasında görsel ve işitsel benzerlik bulunduğunu ileri sürerek davalı Kurum Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun itirazı reddeden kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPE vekili, S...... A.Ş. nin tescilini istediği markanın spor şapkasını andıran (f) harfi ve büyük harflerle yazılan (bayback) ve el yazısı ile (Autentic Wear) ibarelerinden oluştuğunu davacı markaları ile benzerlik taşımadığını savunmuştur.
Birleşen dava davalısı vekili cevabında, müvekkili şirket markası ile davacı markalar arasında görsel, işitsel, benzerlik bulunmadığı gibi, kulanım alanlarını da farklı olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacıya ait tescilli markalar ile dava konusu markanın esaslı ve ayırt edici unsuruna konu (Playback) markasının davacının (Playboy) markası ile şekil ve fonetik açısından benzerlik taşıdığı ve karıştırılabileceği ihtimalinin bulunduğu, bu markaların büyük ölçüde yarı emtiaları kapsadığı, bu ibarelerin zihinlerinde bıraktığı izlenim bakımından ortalama dikkat, zeka ve bilgiye sahip tüketiciler nezdinde özellikle ortak emtialar ile ilgili olarak iltibas doğurabilecek derecede benzeştiği, 556 sayılı KHK'nın 9/b ve 61/a maddeleri ile TTK.'nun 56, 57 maddelerine göre, davanın yerinde olduğu gerekçesiyle davaların kabulü ile TPE Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulu'nun 30/05/1997 tarih ve 720 sayılı ret kararının iptaline, davalı S...... A.Ş. nin (Playback) markasının davacıya ait (Playboy) markası ile iltibas oluşturarak tecavüz ve haksız rekabet yarattığının tespiti ile önlenmesine, davalı markasındaki (Playback) ibaresinin hükümsüzlüğüne ve sicilden terkine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Dava, Playboy tescilli marka sahibi olan davacının birleştirilen dava davalısına Playback markasının tescili için davalı kuruma yaptığı başvuru sonrasında markalar arasında görsel ve işitsel benzerlikler bulunduğu iddiası ile tescil başvurusunun reddi istemine dair itirazının reddi kararının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece reddi istemine dair itirazının reddi kararının kaldırılması istemine ilişkin olup, mahkemece yukarıda belirtilen gerekçelerle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Davaya, konu markalar arasında semantik ve fonetik bakımlardan kesin bir farklılık bulunduğunun kabulü zorunludur. Daha çok bir magazin dergisi ile özdeşleşmiş bulunan davacıya ait Playboy markasının sözlük anlamı değişik hazları kovalayan ve yaşamının temel uğraşı edinin varlıklı genç erkek tir. Davalı şirkete ait Playback sözcüğü ise önceden kayda alınmış ses dizisine uygun ağız hareketlerinin görse olarak yapılması eylemini ifade eder. Bu sözcükler birden fazla kelime unsurunun kaynaştırılması ile türetilmiş tamlamalar olup kendi içlerinde bir bütün olarak ele alınıp değerlendirilmeleri gerekir. Oysa mahkemece, her bir marka ayrıştırılmış ve (Play) ibaresi esaslı unsur kabul edilerek davalı şirket markasındaki aynı ibarenin davacı markası ile iltibas doğuracağına sonucuna varılmıştır. Ortalama kavrayışı dikkat ve zekâya sahip bir tüketicinin bu markaları karıştırıp davalı markasını, davacı markasının bir türevi imiş gibi algılayabileceği görüşü isabetli bulunmamıştır. Öte yandan, davalı şirkete ait markanın tescilli logosunda (P) harfi aşağıya dönük bir şapka biçiminde dizayn edilmiş Authentic Wear sözcük grubu ile farklı bir grafik kompozisyonu oluşturulmuştur. Anlamsal, görsel ve işitsel bu farklılıkların yanında söz konusu markaların içerdiği emtialar da büyük ölçüde farklılık taşımaktadır. Bütün bu olgular gözetilerek, 556 sayılı KHK.'nın 9/b maddesinde öngörülen halleri içermeyen davacı itirazının reddi kararı yerinde olduğu halde, aksine düşüncelerle davanın kabulü doğru bulunmamış kararın bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalılar vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın davalılar yararına BOZULMASINA, 65.000.000 lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalılardan duruşma vekille temsil edilen TPE. ye verilmesine ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 02.11.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy