(818 S. K. m. 43)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 17.3.1999 tarih ve 1997/223 -1999/119 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı, davacı oğlunun ev-okul taşımasını üstlenen davalının tarife üzerinden fazla ücret ve bakiyesi için verilen bonoların istendiğinde taşıma sözleşmesinin tek taraflı olarak davalı yanca feshedildiğini ve fazla tahsilatların iade edildiğini, ancak oğlunun okul-ev taşımasında güçlük çektiğini, okul-aile derneği ile davalının başka firmaları okula sokmamaları nedeniyle taksi ile taşıma yaptırmak zorunda kaldığını ileri sürerek. 74.757.000.- lira maddi ve 25.000.000.- lira manevi tazminatın fesih tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, sözleşmenin müvekkil ile koruma derneği arasında imzalandığını, davacının aktif dava ehliyeti bulunmadığını, davacının fazla ödemelerinin iade edildiğini, davanın haksız, kötü niyetli olup, reeskont faizi de istenemeyeceğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna göre, dava dilekçesinde davacının taleplerinin doğrudan kendisi ile ilgili olduğu, sözleşmenin davacı ve baba ile davalı arasında yapıldığı gerekçesiyle davacı olgu açısından davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine, sözleşmenin feshinde davalının haksız olduğu, haksız fesih nedeniyle davacının fazladan 12.589.000.-lira harcamada bulunduğu hususunun yerinde görülen bilirkişi raporu ile saptandığı ve BK.nun 43. maddesi gözönünde tutularak bu miktarın mahkemece de yerinde görüldüğü, sözleşmenin feshi nedeniyle davacının şahsiyet haklarının ihlalinin söz konusu olmadığı gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 12.589.000 liranın dava tarihinden itibaren reeskont oranı üzerinden davalıdan tahsiline fazla istemin reddine karar verilmişti.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı, davalı şirketin sözleşmeyi feshetmesinden sonra taşıma işini başka firmalara yaptırma olanağı bulunmadığını, zira gerek okul derneği ve gerekse davalı taşıyıcı firmanın, okula başka firmalara ait taşıt araçlarının girmelerine izin verilmediğini, bu nedenle taşıma yapılmayan 86 gün üzerinden sözleşmede yazılı olduğu şekilde ticari taksi ücreti üzerinden hesaplama yapılmasını istemiş, bu iddiasına ilişkin olarak gerek okul derneği kararlarını, gerekse dernek ile taşıyıcı ve taşıyıcı ile kendisi arasında yapılan sözleşmelere dayanmıştır. Dosyaya ibrazlı delillere göre. Okul Koruma Derneği, öğrencilerin taşınması için ihale açmakta ve açılan ihale sonucunda kazanan firma okulda taşıma işini tekel halinde yürütmektedir. Taşıyıcı davalı firma hem Okul Koruma Derneği ile hem de öğrence velisi ile ayrı ayrı sözleşme imzalamaktadır. Davalının anılan sözleşmeyi tek taraflı ve gerekçesiz feshetmiş olduğu konusunda uyuşmazlık da yoktur. Uyuşmazlık, sözleşmenin feshinden sonra davacının başka bir firmaya taşıma işini yaptırmasının fiilen mümkün olup olmadığı ve bu olanağın varlığı belirlendiği takdirde ne kadar sürede başka firma ile anlaşma yapmanın mümkün olduğu konusundadır. Davacı, yukarıda açıklandığı üzere, başka firmalar ile taşıma işinin yaptırılmasının fiilen mümkün olmadığını ileri sürüp, bu konuda bir kısım yazılı delil ibrazı yanında tanıklarının da dinlenmesini istediğine göre, davacının bu yöne ilişkin tanıklarının dinlenerek ve Okul Koruma Derneği'nin davalı tarafından sözleşmesi feshedilen öğrenciler için yeniden ihale açıp açamayacağı, açabilecek ise bu konuda makul sürenin ne olduğu hususları araştırılıp, sonucuna göre karar vermek gerekir iken, yazılı şekilde eksik incelemeye dayanılarak karar verilmesi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davacının sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy