(6762 S. K. m. 1301) (2918 S. K. m. 88)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 20.Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 9.6.1998 tarih ve 1996/18 - 1998/505 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili ile davalı E.. Gen.Müd. vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının müvekkili şirket tarafından kasko sigorta poliçesi yapılan araca davalıların maliki ve sürücüsü oldukları araçların % 100 kusurlu olarak çarpması ile meydana gelen 84.740.400.- lira hasarın 30.12.1994 tarihinde sigortalıya ödendiğini beyanla bu miktarın ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile davalılardan müştereken ve müteselsilen rucüen tahsilini dava ve talep etmiştir.
Davalı E. Genel Müdürlüğü vekili, kusurları bulunmadığını, tazminatın fahiş olarak istendiğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Davalı Muharrem Ş., kusur oranını kabul etmediğini, hasar miktarının sigorta şirketinden alınması gerektiğini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda kazının oluşumunda davalı E.. Gen.Müdürlüğü aracının 5/8, diğer davalı Muharrem Ş'ın 3/8 oranında kusurlu oldukları gerekçesiyle davanın kısmen kabulü ile 52.885.500.- lira'ın E.. kuruluşundan, 31.732.500.- lira'nın davalı Muharrem Ş.'dan ödeme tarihinden itibaren yasal faizi ile tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili ile davalı E.. Genel Müdürlüğü vekili temyiz etmiştir.
Dava, kasko sigorta poliçesinden kaynaklanan rücu davasıdır.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı E. vekilinin temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince;
2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 88. maddesine göre bir motorlu aracın katıldığı bir kazada, bir üçüncü kişinin uğradığı zarardan dolayı, birden fazla kişi tazminatla yükümlü bulunuyorsa, bunlar müteselsil olarak sorumlu tutulur. Nitekim davacı vekili de dava dilekçesinde tazminatın davalılardan müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Bu durumda davalıların sigortalı araca verdikleri zarardan dolayı müteselsilen sorumluluklarına hükmedilmesi gerekirken, sorumluluk miktarlarının ayrı ayrı gösterilmesi doğru görülmemiş hükmün bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davalı E. vekilinin temyiz itirazının reddine, 2 numaralı bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davacıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 2.273.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 28.06.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy