(818 S. K. m. 41, 43, 45, 47)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Bünyan Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 18.11.1998 tarih ve 1998/7-1998/227 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacılar vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi A. Altun tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacılar vekili, davalı Bedrettin'in sevk ve idaresindeki araç ile müvekkillerinin murisi Yeter H.'in ölümüne neden olduğunu, olay nedeniyle müvekkillerinin maddi ve manevi zarar gördüğünü ileri sürerek davacı eş Fevzi için 500.000.000 lira manevi, 300.000.000 lira maddi tazminatın ve davacı çocuklar Yaşar ve Mustafa için 100.000.000 'ar lira maddi 250.000.000'ar lira manevi tazminatın olay tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı A. Sigorta AŞ vekili, müvekkilinin manevi tazminattan sorumlu olmayacağını, destekten yoksun kalma tazminatının ise davacıların kanıtlaması halinde hüküm altına alınabileceğini belirtmiştir.
Diğer davalılar, kusurun davacıların murisinde olduğunu, maddi-manevi tazminat isteme şartlarının olmadığını savunarak davanın reddini istemişlerdir.
Mahkemece, iddia, savunma, nüfus kayıtları ve dosya kapsamına göre, dava konusu trafik kazasında davalı Bedrettin'i 3/8 oranında, muris Yeter H.'in ise 5/8 oranında kusurlu olduğu, kaza tarihi itibariyle Yeter H.'in 69 yaşında olup Türkiye'deki insan ömrünün süresi ve çalışabileceği yaş sınırı itibariyle Yeter H.'in çalışma yaşında bulunmadığı, davacılara destek olmasının mümkün olmadığı, aksine yaşı itibariyle yakınlarının Yeter'e bakmak zorunda kalacakları, bu nedenle davacıların maddi tazminat istemlerinin yerinde olmadığı, 2918 sayılı Yasa gereğince trafik sigortacısı davalı A. Sigorta AŞ.nin manevi tazminattan sorumlu olmadığı, mevcut durum itibariyle diğer davalıların makul miktarda manevi tazminattan sorumlu olacağı gerekçesiyle, davacıların maddi tazminat istemleri ile A.. Sigorta AŞ aleyhine açılan manevi tazminat davasının reddine, davacı Fevzi için 100.000.000 lira manevi, davacılar Yaşar ve Mustafa için 50.000.000'ar lira manevi tazminatın 8.9.1997 tarihinden itibaren faiziyle birlikte davalılar Bedreddin ve Ali'den müştereken ve mütesilsilen tahsiline, fazlaya ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacılar vekili temyiz etmiştir.
1- Trafik kazasında ölen 1932 doğumlu Yeter H. ev hanımıdır. Yerleşmiş içtihatlara göre, bedelsiz olarak başkasının bakımını sağlayan ya da ona yardım eden kimse destek sayılmıştır. Bu yardım değişik şekillerde olabilir. Destek yalnız başkasına yaşamak için gerekli ihtiyaçları sağlayan ya da bunların temini için para veren kimse değildir. Bu hizmetleri görmek suretiyle çalışmasını doğrudan doğruya başkalarına tahsis eden kimse de destektir. O nedenle yalnızca ev işlerini gören bir kadın da kocasının desteği sayılabilir. Trafik kazasında ölen desteğin 1932 doğumlu olması, onun destek olamayacağına gerekçe olamaz. Mahkemece, davacı sağ eşin, ev hanımı olan Yeter H.'in ölümü nedeni ile BK.nun 45/son maddesine göre ne kadar tazminat isteyebileceğinin tespiti için gerekirse talimat yolu ile uzman bilirkişiden rapor alınarak sonucuna göre karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile sağ eşin destekten yoksun kalma tazminatı isteminin reddi doğru görülmemiş, hükmün davacı eş Fevzi Hançer yararına bozulması gerekmiştir.
2- Bozma gerekçesine göre davacıların sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına karar vermek gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle hükmün davacı Fevzi H. yararına BOZULMASINA, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle davacılar vekilinin sair temyiz itirazlarının şimdilik incelenmesine yer olmadığına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 13.9.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy