(818 S. K. m. 43)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ayvalık Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 15.12.1998 tarih ve 1996/357 -1998/837 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi H. U. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkiline nakliyat poliçesi ile sigortalı ve davalı tarafından taşınan akaryakıt emtiasının taşıma sırasında meydana gelen trafik kazasında aracın devrilmesi sonucu yere akması yüzünden uğradığı hasar bedelinin müvekkili tarafından sigortalısına ödendiğini ileri sürerek, 234.135.986.- lirasının faiziyle davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, yapılan taşımanın hatır taşıması olduğunu ve müvekkilinin kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve yaptırılan bilirkişi incelemesi sonucuna göre, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı vekili, davacının sigortalısına ait emtianın hatır için taşındığı savunmasında bulunmuş, sigortalı da duruşmadaki beyanında bu savunmayı doğrulamıştır, öğretide yolcu veya mal naklinde hatır taşıması konusunda bir kavram birliği olmadığı gözlemlenmekte, ancak hatır için ücretsiz taşıma ve aracı hatır için ücretsiz kullandırma tanımlamalarının benimsendiği görülmektedir.
Hatır taşımaları bir menfaat karşılığı olmadığı cihetle, bu gibi taşımalarda BK.nun 43.maddesi uyarınca tazminattan uygun bir indirim yapılması gerek öğretide gerekse, Yargıtay içtihatlarında benimsenmiş ve yerleşmiş bulunmaktadır. Hakim, tazminattan mutlaka indirme yapma zorunda değilse de, bunun dahi gerekçesini kararında tartışması ve nedenlerini göstermesi gerekir. Bu itibarla, mahkemece bu savunma üzerinde durularak, olayın özel şartları göz önüne alınıp, tartışılmadan, olay sanki bir ücret karşılığı taşıma imiş gibi karar tesisi usul ve yasaya aykırı görülmüştür. Mahkemece bu husus gözardı edilerek yetersiz gerekçeyle yazılı olduğu şekilde karar tesisi doğru görülmemiş ve kararın açıklanan nedenle temyiz eden davalı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın davalı yararına bozulmasına, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.09.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy