(1086 S. K. m. 428, 439)
Taraflar arasındaki davanın Ankara Asliye 1. Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 13/4/1999 tarih ve 1997/566-1999/177 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için tetkik Hakimi Verda Ç. tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü.
Davacı vekili, müvekkilinin murisi olan eşi F. Apaydın'a ait Senirkent İlçesinde bulunan iki parça arazinin Senirkent Belediyesi tarafından kamulaştırıldığını ve kamulaştırma bedelinin F. Apaydın adına davalı bankanın Senirkent şubesine yatırıldıktan sonra mirasçılarının bu parayı çektiklerini ve daha sonra davacının sözkonusu parayı kendi adına davalı bankaya 3 ay vadeli olarak yatırdığını, sözkonusu 817.900.000 TL paranın faizli bakiyesinin 830.000.000 TL ye ulaştığın, daha sonra davalı bankanın belediyenin talimatından bahisle faizli bakiye ile birlikte paraya el koyduğunu bu durumun hukuka aykırı olduğu gibi bundan dolayı müvekkilinin manevi eziklik duyduğunu ileri sürerek, 830.000.000 TL. nin vade sonu faizi ile .birlikte ve ayrıca 250.000.000 TL. manevi tazminatın davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkili bankanın belediyenin talimatına hareket ettiğini, MK. nun 582. md. uyarınca, mirasçıların ölenin borçlarından müteselsilen sorumlu olduklarını, bu nedenle murisin borcunun bu para ile takas edildiğini ve işlemin usulüne uygun olduğunu savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlara göre, yaptırılan bilirkişi incelemesinde, davacının vadeli mevduat hesabı açılması tarihinden önceki olayların davanın konusunu teşkil edebileceği banka ile Senirkent Belediyesi arasındaki hukuki ilişkinin davacıyı ilgilendirmeyeceği, davacının davalıdan talepte haklı olduğu alacak miktarının 30.6.1997 tarihi itibariyle asıl alacak 980.755.793 TL. ve 81.648.866 TL. işlemiş faiz olmak üzere toplam 1.062.640.659 TL. olduğunun belirlendiği, manevi tazminat koşullarının oluşmadığı gerekçesiyle, alacak davasının kabulü ile 830.000.000 TL. ile hesaplanan faiz ile birlikte 1.111.451.579 TL. nın davalıdan tahsiline, manevi tazminat isteminin reddine karar verilmiştir.
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, yerinde görülmeyen davalı vekilinin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, davacı vekili dava dilekçesinde alacak miktarına 28/6/1997 tarihinden itibaren reeskont oranında temerrüt faizi yürütülmesini istediği halde, mahkemece faiz istemi konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemiş olması doğru görülmemiş ve kararın bu nedenle bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte yazılı nedenlerle davalı vekilinin tüm, davacı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte yazılı nedenlerle kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 11.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy