(2004 S. K. m. 206) (818 S. K. m. 163)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Dörtyol Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 12.3.1999 tarih ve 1998/840- 1999/120 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ali Orhan tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkil bankanın Dörtyol şubesi kredi müşterisi olan dava dışı N.. İnşaat Ltd.Şti'nin kredi borçlarına karşılık olmak üzere 30.7.1998 tarihli temlikname ile davalı İ.. A.Ş deki 200 milyar TL'lık istihkak alacağını müvekkile temlik ettiğini, durumun davalı İ.. A.Ş'ne bildirildiğini, ancak, diğer davalı SSK Genel Müdürlüğü İ.. Sigorta Müdürlüğü'nün 22.9.1998 tarihli yazısı ile davadışı şirketin prim borçları nedeniyle 12.229.601.034 TL'lık kısmına haciz konulması ve müvekkile ödenmemesinin istendiğini, N.. Ltd.Şti'nin istihkak alacağının 30.7.1998 tarihinde temlik ile müvekkile intikal edip, davalı SSK'nun bu alacakla bir hakkının bulunmadığını ileri sürerek; 12.229.601.034 TL'nın davalı İ.. A.Ş'den ticari banka faizi ile birlikte tahsiline, bu alacak üzerinde davalı SSK.nun herhangi bir hakkının olmadığının tespitine karar verilmesini istemiştir.
Davalı SSK Gen.Müdürlüğü vekili; davada sigorta müdürlüğünün bulunduğu yer iş mahkemesinin yetkili ve görevli olduğunu, 20.7.1994 tarihli Resmi Gazetede yayınlanan Sigorta Primlerinin Tahsil ve Takibi 8 nolu genel tebliği 1/c maddesi gereğince ihale makamının SSK prim borcu ödendiğinde istihkakları alacaklarına ödemesi gerektiğini, temlikin sigorta primi ödemesinden kaçınmak için yapıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir.
Davalı İ.. A.Ş vekili; davanın reddini istemiştir.
Mahkemece; toplanan kanıtlara göre; davanın SSK alacağından kaynaklanmadığı, SSK.nın alacağına bir itirazın sözkonusu olmadığı, bu nedenle görev itirazının yerinde görülmediği, davalı İsdemir'in davacının alacağına herhangi bir itirazı bulunmadığı; dava dışı N.. İnşaat Ltd.Şti'nin istihkakından 200 milyar TL'yı davacının temlik aldığını kabul ettiği, ancak, temlik edilen alacak nedeniyle SSK nun, temlik eden dava dışı şirketin prim borçlarına karşılık haciz edilen 12.229.601.034 TL nın ödenmesi konusunda tereddüde düşüp tevdi mahalli tayin ettirdiği, SSK.nun prim alacağının İİK.nun 206. ve prim takip ve tahsil genel tebliği hükümlerine göre, prim alacaklarının öncelikli alacaklardan olduğu, hakedişler temlik edilmemiş olsaydı, ihale makamının öncelikle prim borçlarını kesip bakiyesini müteahhide ödemesi gerektiği, davacı bankanın aynı şartlara tabi olmasının da doğal olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı banka; dava dışı N.. İnşaat Ltd.Şti'nin davalı İ.. Demir Çelik A.Ş'den doğmuş ve doğacak istihkak alacaklarından 200 milyon TL'lık kısmını 30.7.1998 tarihli temlik almıştır. Davalı SSK ise 22.9.1998 tarihinde N.. İnşaat Ltd.Şti'nin İ.. A.Ş'deki istihkak alacağının 12.229.601.034 TL'lık kısmını haczetmiş ve durumu İ.. A.Ş'ye bildirmesi üzerine İ.. A.Ş'de uyuşmazlık konusu olan miktar için tevdi mahalli tayin ettirmiştir. Taraflar arasındaki uyuşmazlık, tevdi mahallinde bulunan miktarın kime ait olacağı konusundadır. BK.nun 163.maddesi gereğince alacaklının alacağını yazılı şekilde temlik etmesi ile alacak, borçlunun malvarlığından çıkarak alacaklının malvarlığına girmiş olur. Bu durumda davalı SSK.'u ancak temlik olunan miktarı aşan istihkak mevcut olduğu takdirde uyguladığı haciz, temlik olunan miktarı aşan kısım yönünden geçerli olur. İflas halinde adi ve rehinli alacakların sırasını gösteren İİK.nun 206.maddesinin olayda uygulama yeri yoktur. Mahkemece; bu yönler gözetilerek davanın kabulüne karar vermek gerekir iken, yazılı gerekçeyle davanın reddi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 18.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy