(818 S. K. m. 60, 125) (6762 S. K. m. 767, 806)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İstanbul Asliye 5.Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 2.6.1999 tarih ve 1998/2394- 1999/594 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Harun Kara tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, 9.7.1992 günü davalıya ait banliyö treninde seyahat eden davacının kapının açık olması nedeniyle düşerek iş gücünü %40 oranında kaybedecek şekilde yaralandığını ileri sürerek şimdilik 500.000.000 TL maddi tazminatın tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili yetki ve görev itirazıyla birlikte zamanaşımı nedeniyle davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yetki ve görev itirazının yerinde olmadığı, ancak, olayın haksız fiilden kaynaklanmış olup B.K. 60.maddede belirtilen zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile zamanaşımı nedeniyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava, yolcunun cismani zarara uğraması nedeniyle maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin olup, dava taşıma sözleşmesine dayandığından ve olayda davacı yolcu cismani zarara da uğradığından TTK.nun 806 ncı maddesi ile 767 nci maddesinin 5.bendi hükümlerine göre zamanaşımı BK'nun 125.maddesinde belirtilen 10 yıllık genel zamanaşımıdır. Somut olayda bu süre geçmediğinden işin esasına girilerek, yapılacak incelemeden sonra elde edilecek sonuca uygun bir karar vermek gerekirken, davanın BK.nun 60.maddesinde belirtilen zamanaşımı nedeniyle reddi doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcının isteği halinde temyiz edene iadesine, 28.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy