(1163 S. K. m. 46)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Manavgat Asliye 1.Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 9.3.1999 tarih ve 1999/352-67 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Deniz Biltekin tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili; müvekkilinin davalı kooperatifin ortağı olduğunu, 15.2.1998 günlü genel kurulda kiracıların problem olduğu bu nedenle alt katların kiraya verilmemesi ve 30.5.1998 tarihine kadar alt katta oturan kiracıların yönetim kurulunca çıkarılmalarına karar verildiği, bu şekilde müvekkilinin iki kiracısının evlerinden çıkarıldığını, bu kararın Kooperatif Kanunu, anasözleşme, genel ahlak ve iyiniyet kurallarına aykırı olduğunu ileri sürerek 15.2.1998 günlü genel kurulun 11 nolu kararının iptalini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, kooperatifin tasfiye halinde olup, üyelere ferdi tapularının verilmediğini, davanın tasfiye memurları aleyhine açılması gerektiğini, bir aylık hak düşürücü sürenin geçtiğini, muhalefet şerhi olmadığını, alt bölümlerin sığınak niteliğinde olduğunu, bu nedenle ev olarak kiraya verilemeyeceğini, imar yönetmeliğinin de bunu düzenlediğini ve buna göre ruhsat alındığını savunarak davanın reddini talep etmiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından davacının genel kurul toplantısına katıldığı ancak davanın bir aylık hak düşürücü sürede açılmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve genel kurulda alınan kararın kooperatifin yönetimi ile ilgili kabili iptal karar olmasına göre davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasa hükümlerine uygun görülen kararın ONANMASINA, 1.370.000 lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 28.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy