(6762 S. K. m. 2, 781/1)
Dava: Taraflar arasındaki davanın (Tarsus İkinci Asliye Hukuk Mahkemesi)nce görülerek verilen 18.3.1999 tarih ve 1998/425 - 1999/153 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinni süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için tetkik hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete nakliyat sigorta poliçesi ile sigortalı yaş sebzenin davalıların malik ve sürücüsü bulunduğu kamyon ile Tarsus'tan İstanbul'a taşınması sırasında meydtana gelen trafik kazasında hasara uğradığını ileri sürerek müvekkilince sigortalımısan ödenen 633.654.000.-liranın 25.6.1997 tarihinden itibaren reeskont oranında faiziyle brilikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahislini talep ve dava etmiştir.
Davalılar, yanıt vermemişlerdir.
Mahkemece, bilirkişi raporu ve dosya kapsamına göre, 33 ... 114 plakalı yaş sebze yüklü kamyon sürücüsü davalı Kadir'in olayda %75 orarında kusurlu olduğu gerekçesiyle kusur oranına göre 475.240.500.- liranın 25.6.1997 ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline, fazla ilişkin istemin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalısına ödenen bedelin davalı taşıma şirketi ile sürücüden rücuen tahsilini istemiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Davacı vekili, müvekkili tarafından sigortalısına ödenen bedelin davalı taşıma şirketi ile sürücüde rücuen tahsilini istemiştir.
TTK.nun 781/1. maddesi hükmü gereğince, taşıyıcı eşyanın kendisine teslim edildiği tarihten gönderilene teslim olunduğu tarihe kadar geçer süre zarfnda uğradığı ziya ve hasardan sorumludur. Yargılaa sırasında davalılar TTK.nun 781/2. maddesindeki sorumluluktan kurtulmasını gerektiren hallerin mevcudiyetini iddia ve ispat etmiş değildir. Kusur yönünden yaptırılan bilirkişi incelemesi sonunda, olayın meydana gelmesinde davalı sürücünün %75 oranında kusurlu olduğu tespit edilmiştir. Taşıyıcının olayın meyana gelmesinde kısmen kusurlu olması, tazminatın, kusur oranına göre tahsilni gerektirmez. taşıtana kusur izafesi mümkün olmadığı sürece, taşıyan, kısmen kusurlu olarak taşıma sırasında neden olduğu hasarın tamamından sorumludur. Hal böyleyken, mahkece kusur oranı esas aılnarak tazminata hükmedilmesi doğru olmadığından, davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına bozulması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davacı yararına (BOZULMASINA), ödedii temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 1.11.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy