(556 S. KHK m. 7/C)
Dava : Taraflar arasındaki davanın Ankara 5. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek 11.8.1999 verilen tarih ve 1998/828 - 1999/201 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan sonra dava dosyası için Tetkik Hakim Seyfi Çizmeci tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı avukatı, ABD. uyruklu bir limited şirket olan müvekkilinin "ticari maksatlı binalar, evlerin mefruşat ve eşyalarının temizlenmesi maksatlı binalar, evlerin mefruşat ve eşyalarının temizlenmesi maksatlı bakım hizmetleri" için SERVİCE MASTER ibareli hizmet markasının Türkiye'de tescili için davalı kuruma müracaat ettiğini, fakat davalının bu markanın üzerinde kullanılacağı hizmetlerin cinsini, vasfını, amacını belirten işaret ve adlandırmalardan olduğu gerekçesiyle 556 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 7/c maddesi gereğince tescil başvurusunu reddettiğini, oysa bu markanın 556 sayılı KHK. nin 7/c fıkrası kapsamında olmadığını ileri sürerek davalı kurumun tescil başvurusunun reddine ilişkin 8.9.1997 tarihli kararının ve bu karar itiraz üzerine verilen Yeniden İnceleme ve Değerlendirme Kurulunun 23.3.1998 tarihli kararının iptaline karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı vekili, davacının tescil ettirmek istediği markanın 556 sayılı KHK. nın 7/1-c maddesi gereğince tescilinin mümkün olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, yapılan yargılama sonunda, 556 sayılı Markaların Korunması Hakkındaki Kanun Hükmünde Kararname'nin 7. maddesinin 1. fıkrasının c bendine göre, ticaret alanında cins, çeşit, vasıf ve amaç belirten işaret ve adlandırmaların ( sözcüğünün ) özellikle hizmet markası olarak tescil edilemeyeceği bu markanın tescil başvurusunun davalı Türk Patent Enstitüsü tarafından reddedilmesinin doğru olduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı taraflar temyiz etmişlerdir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tescili istenilen marka hizmet markası olması itibariyle markada kullanılmak istenilen "master" sözcüğü hizmeti tanımlayan ve tamamlayan bir sıfat olarak kullanılmış olmasına ve ayrıca bu markanın tescili için Türk Patent Enstitüsüne yapılan başvuruda 556 sayılı KHK. nın 7. maddesinin son bendindeki ayırt edici nitelik kazandığı iddiasına dayanılmadığından davacı avukatın temyiz itirazlarının reddine karar vermek gerekmiştir.
2- Ancak, davalı lehine takdir edilen avukatlık ücreti dava tarihi itibariyle uygulanması gereken tarifeye göre, eksik hesaplandığı anlaşıldığından ve bu yanlışlığın düzeltilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden kararın bu yönden düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazının kabulü ile kararın hüküm fıkrasının 3. bendindeki 13.500.000.- lira hükümden çıkarılarak yerine "19.750.000.- TL." yazılmak suretiyle düzeltilmesine ve hükmün düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, 20.1.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Full & Egal Universal Law Academy