(2918 S. K. m. 108) (818 S. K. m. 101, 106) (6762 S. K. m. 1264, 1297)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Çubuk Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 24.5.1999 tarih ve 1998/43-1999/196 sayılı Kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilin murisi M.'nin seyahat ettiği otobüsün devrilmesi sonucu öldüğünü, otobüsün olay tarihi itibariyle trafik sigortasının bulunmadığını, bu nedenle olay tarihinde yürürlükte bulunan tarife üzerinden davalı Fon'un sorumlu olduğunu ileri sürerek, poliçe limiti 200.000.000 lira destekten yoksunluk tazminatının olay tarihinden itibaren yasal faiz yürütülmek üzere davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan kanıtlara göre, davacının murisinin de yolcu olarak bulunduğu otobüsün kaza yapması sonucu murisin öldüğü, aracın Karayolları Trafik Yasası 108. maddesi gereğince zorunlu trafik sigortasının yaptırılmadığı, bu durumda sigortasız aracın neden olduğu zararlardan davalı Fon'un olay tarihinde yürürlükte bulunan poliçe limiti ile sorumlu bulunduğu gerekçesiyle davanın kabulüne, 200.000.000 lira'nın kaza tarihi olan 17.4.1995 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Olay, 17.4.1995 tarihinde meydana gelmiş olmakla beraber, davacı taraf Karayolları Trafik Garanti Fonu'na başvurmadan 25.12.1997 tarihinde Fon aleyhine iş bu davayı açtığına göre, uyuşmazlığın 2918 sayılı Karayolları Trafik Kanunu'nun 8 ve 108. maddelerine göre çıkarılmış bulunan Karayolları Trafik Garanti Fonu Yönetmeliği'nin 24. maddesi hükmü uyarınca, 3.5.1997 tarihinde yayınlanan ve 27.4.1997 tarihinden itibaren geçerli bulunan adı geçen yönetmelik hükümleri çerçevesinde değerlendirilmesi zorunludur.
Sözü edilen yönetmeliğin 13 ve 14. maddeleri hükümlerine göre, Fon'a başvuruda bu maddelerde belirtilen belgelerin eklenmesi zorunlu kılınmış ve Fon tarafından bu belgelerin incelenmesi sonucu koşulları oluştuğu takdirde tazminatın ödenebileceği öngörülmüştür.
Dava konusu olayda, trafik kazası 17.4.1995 tarihinde meydana gelmekle beraber davacı taraf eski ve yeni yönetmeliklerde öngörülen süre ve şekil şartlarına uymadan bu davayı açtığına göre, Fon'un olay tarihi itibari ile temerrüde düştüğünden bahsedilemez. O halde, mahkemece dava tarihinden itibaren temerrüt faizine hükmedilmesi gerekirken, yukarıda değinilen hususlar gözetilmeden olay tarihinden itibaren temerrüt faizine hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı Fon vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün davalı yararına BOZULMASINA, 08.10.1999 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy