(Sınai Mülkiyetin Himayesine Mahsus Milletlerarası Bir İttihat İhdas Edilmesine Dair Paris Anlaşması (Paris Sözleşmesi) Mük. m. 6-4) (556 S. KHK. m. 7)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 7. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 08.10.1998 tarih ve 1998/255 - 1998/796 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 01.02.2000 günde davacı avukatı Nuray Temel ile davalılar avukatları Aytekin Şener, Bülent Ensari gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, yurt dışında bir çok ülkede müvekkili adına tescilli MNG markasının Türkiye'de de tescili istemlerinin, davalı MNG Holding AŞ.nin itirazı üzerine davalı TPE tarafından reddedildiğini ileri sürerek, ret kararının iptalini MNG markasının müvekkili adına tescilini talep etmiştir.
Davalı Türk Patent Enstitüsü vekili, davalı MNG şirketinin ticari ünvanının davacının tescilini istediği markanın Türkiye'de tanınmasından çok önceden beri tescilli olduğunu, davacının öncelik hakkı bulunmadığını savunmuştur.
Davalı MNG Holding AŞ. vekili, müvekkilinin ticari ünvanının asli unsurunu teşkil eden MNG harflerinin sınai mülkiyet hakkı kapsamında bulunduğunu davacının tescil istediği markanın müvekkili şirkete mensup bir firma intibaı yaratacağını savunmuştur.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, MNG ibaresinin davalı şirket ünvanında 1980 yılından beri kullanıldığı, davacının 1996 yılından beri faaliyete başladığı, Paris Sözleşmesi'nin 4. mükerrer 6. maddesi uyarınca, tescili talep edilen markanın, talep edildiği ülkede üçüncü kişiler tarafından iktisap edilen hakları ihlal etmeyeceğinin öngörüldüğü, keza 556 sayılı KHK.nın 8. maddesinin 5.fıkrasında sınai mülkiyet hakkını kapsaması halinde tescil isteğinin reddedileceğinin ön görüldüğü, ticari ünvanın sınai mülkiyet kapsamında bulunduğu gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili ve kararın tavzihi istemi reddedilen davalı Türk Patent Enstitüsü vekili tarafından temyiz edilmiştir.
1- Tavzih isteminin reddine dair karar davalı Türk Patent Enstitüsü vekiline 09.08.1999 tarihinde tebliğ edilip, tavzih kararının temyizine ilişkin temyiz dilekçesinin ise 17.09.1999 tarihinde temyiz defterine kaydedilerek aynı tarihte harçlandırıldığından yasal 15 günlük temyiz süresi aşılmış bulunmakla, davalı Türk Patent Enstitüsü vekilinin temyiz isteminin reddi gerekmiştir.
2- Davacı vekilinin temyizine gelince, dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve dosya kapsamına göre davacı tarafından tescilli markası bulunan MNG'nin 556 sayılı KHK.nun 7. maddesinin son fıkrasındaki tanınmış marka niteliğinde olduğuna ilişkin belge bulunmamasına ve bu hususun davacı tarafça kanıtlanmamış bulunmasına göre, davacının temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı Türk Patent Enstitüsü'nün temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın ONANMASINA, 65.000.000. lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, aşağıda yazılı bakiye 710.000. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 01.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy