(1163 S. K. m. 53)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Kavak Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 27.05.1999 tarih ve 1998/233 - 1999/130 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak taraf vekilleri tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 15.02.2000 günde davalı avukatı Gülin Ertan gelip, davacılar avukatı tebligata rağmen gelmediğinden, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Ömer Özdemir tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilinin üyelik koşullarını taşımasına rağmen davalı kooperatif üyeliğine kabul edilmediği gibi, üye olacaklardan 4.000.000.000.- lira katılım payı istendiğini ileri sürerek, kooperatifin üye sayısının sınırlandırılmasına, yeni alınacak üyelerden katılım payı alınmasına dair genel kurul kararının iptaline, müvekkilinin üyeliğe kabulüne karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı süresinde yanıt vermemiş, yargılama aşamasında davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan delillere ve dosya kapsamına göre, davacının adına kayıtlı ticari minibüsü bulunduğu, şoför esnafı olduğu, davacının üyeliğe kabul isteminin reddinin ve 4.000.000.000.- lira koşul getiren kararın iyiniyetle bağdaşmadığı, açık kapı ilkesine aykırı olduğu gerekçesiyle, davacının, davalı kooperatif üyeliğine kabulüne karar verilmiştir.
1- Davacı dava dilekçesinde, davalı kooperatife üyelik başvurusunun kabul edilmediğini ayrıca kooperatif genel kurulunca üye sayısının sınırlandırılması ve yeni üye olacaklardan 4.000.000.000.- lira katılım payı alınmasına ilişkin karar alındığını ileri sürerek, genel kurul kararlarının iptalini üyeliğe kabul kararı verilmesini istemiştir.
1163 sayılı Kooperatifler Kanunu'nun 53. maddesi uyarınca, genel kurul kararlarına karşı kimlerin dava açabileceği sınırlı şekilde sayılmış olup, ortaklık sıfatı dahi bulunmayan davacının davalı kooperatif genel kurullarında alınan kararlara karşı dava açma hakkı bulunmadığından, tüm temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalının temyiz itirazlarına gelince, davacı, davalı kooperatifin kuruluş aşamasında görev aldığını da belirterek üyelik talebinde bulunmuştur. Davacının davalı kooperatife çektiği ihtara, kooperatifçe verilen yanıtta, genel kurul kararı uyarınca yeni 4.000.000.000.- lira yatırması koşuluyla üyeliğe kabul edilebileceği belirtilmiştir. Davacı bu parayı yatırmadığı gibi, yukarıdaki bentte açıklandığı üzere, anılan genel kurul kararlarına karşı davacının kararın iptalini isteme hakkı bulunmadığından davalı kooperatifin üye sayısını sınırlama ve yeni üyelerden giriş aidatı alınmasına dair aldığı kararların geçerliliğini koruduğunun kabulü gerekmektedir. Davacının kooperatifin kuruluş çalışmalarına katılan kişilerden olduğu da kanıtlanmamış bulunmakla, davanın reddi gerekirken, yazılı gerekçelerle davanın kabulü doğru olmamıştır.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle, davacının tüm temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulüyle, kararın BOZULMASINA, 65.000.000.- lira duruşma vekillik ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz eden davalıya iadesine, aşağıda yazılı bakiye 710.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 17.02.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy