(1086 S. K. m. 283)
Taraflar arasındaki davanın Ankara 2.Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 14.4.1999 gün ve 1998/845-1999/189 sayılı kararın Yargıtay'ca tetkiki duruşmalı olarak davalı vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için belirlenen 18.1.2000 günde davacı avukatı S. A. gelip davacı avukatı tebligata rağmen gelmediğinden temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraf avukatı dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi H. K. tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve bütün belgeler okunarak incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, 31.8.1990 günlü sözleşme ile Nevşehir ilinde bulunan pomza madeni ruhsat sahasının davalıya devredildiğini, ancak, davalının hiçbir faaliyette bulunmadığını, müvekkilinin, sözleşmenin 6. maddesi gereğince tahsil etmesi gereken katkı payının alamadığını, önceki davada, bu sebeple doğan zararın 110.000.000 liranın hüküm altına alındığını ileri sürerek, bakiye 9.258.000.000 liranın reeskont faizi ile tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili cevabında, davanın zamanaşımına uğradığını, müvekkilinin bir gelir elde etmediğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia ve savunmaya, toplanan delillere nazaran, davalının devredilen ruhsat sahasında hiçbir faaliyette bulunmadığı, fazlaya ait hakların saklı tutularak açılan Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 1997/20-751 sayılı davasında davacı zararının belirlenerek 110.000.000 liranın hüküm altına alındığı ve kararın Yargıtay denetiminden geçerek kesinleştiği, sözleşmenin 6/e maddesi gereğince, davacının ürettiği cevherin satış bedelinin %5'ini davacıya vermesi gerektiği, sözleşmenin 14. maddesi gereğince sözleşmenin feshi halinde davacının bütün zararını isteyebileceği, davacının isteyebileceği bakiye tazminatın 9.268.800.000 TL. olduğu gerekçesi ile, davanın kabulüne, 9.258.800.000 liranın dava gününden yürütülecek reeskont oranında temerrüt faizi ile davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve kanuna aykırı bir yön bulunmamasına ve taraflar arasında görülen Ankara 5.Asliye Ticaret Mahkemesinin 1997/20-751 sayılı davasının yargılama sırasında alınan ve tazminatın hesabına ait 10.10.1997 günlü bilirkişi raporuna davalı tarafından bir itiraz ileri sürülmemiş olması karşısında davalı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile kararın onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarda açıklanan sebeplerden dolayı davalı vekilinin tüm temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 333.315.000 TL. temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.01.2000 gününde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy