(6762 S. K. m. 342, 343)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 8. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 23.12.1998 tarih ve 1998/330-1998/1094 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davalılar vekili tarafından istenmiş olmakla bazı noksanlıkların ikmali için dosya mahalline gönderilmişti. Bu noksanlıkların giderilerek dosyanın gönderildiği anlaşılmakla duruşma için belirlenen 18.1.2000 günde taraf avukatları tebligata rağmen gelmediğinden tetkikatın evrak üzerinde yapılmasına karar verildikten temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve dava dosyası için Tetkik Hakimi Y.Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalılardan M.K. Genç'in müvekkilinin iki ortağından biri bulunduğu davalı şirkete süresiz olarak müdür atandığını, ancak anılan davalının bir süreden beri müvekkilinin şirkette çalışmasını engellediğini, bilgi vermediğini, kira borcunu ödemediğinden tahliyeye sebep olduğunu ve şirkete borçlandığını, diğer ortağın bu kişinin akrabası olması nedeniyle ortaklar kurulu kararıyla azil olanağının bulunamadığını ileri sürerek, anılan davalının müdürlükten azlini talep ve dava etmiştir.
Davalılar vekili cevabında, şirkete borçlu olan, çekleri karşılıksız çıkan, sermaye borcunun ödenmeyen şirketin tek başına temsile yetkiliymiş gibi davranan davacının böyle bir dava açamayacağını savunmuştur.
Mahkemece, şirket kayıtlarına ve bilirkişi raporuna dayanılarak, şirket tek imzayla temsile yetkili müdür olan davalının şirkete ait defter ve kayıtları doğru tutmadığı, kira borcunun ödemeyerek tahliyeye sebep olduğu, davacının kusurlu olmasının böyle bir davayı açmasına engel oluşturmadığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalılar vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalılar vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 710.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi.(¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy