(6762 S. K. m. 3, 1301)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Bodrum 1. Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 13.4.1999 tarih ve 1997/181-1999/192 sayılı kararınca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi ...tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, davalının maliki sürücüsü olduğu aracın, müvekkili şirkete kasko sigortalı araca %100 kusurlu çarpması sonucu oluşan hasar bedelinin müvekkilince sigortalısına ödendiğini ileri sürerek 483.709.802 liranın reeskont faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkilinin kusursuz olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda davalının %100 kusurlu olduğu, hasarın 505.050.602 lira olduğu gerekçeleriyle davanın kabulüne talep dikkate alınarak 483.709.802 liranın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Ancak, dava, davacı sigortanın TTK.nun 1301. maddesi uyarınca açtığı rücu davasıdır.
Davalıya ait aracın getirtilen trafik kaydında, özel otomobil olduğunun belirtilmesine, bu durumda asıl zarar gören sigortalının isteyemeyeceği ticari temerrüt faizini onun halefi sıfatıyla hareket eden davacı sigortanın da rücu davasında talep etmesinin mümkün bulunmamasına, davalının haksız eylemin TTK.nun 3. maddesi gereğince ticari iş niteliği taşımamasına göre mahkemece yasal faize hükmedilmek gerekirken, gerekçe gösterilmeden istem gibi reeskont faizine hükmedilmesi doğru olmamış, kararın bu nedenle davalı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, bu yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi gereğince hükmün aşağıdaki gibi düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm kısmının 1.bendindeki Merkez Bankasının kısa vadeli kredilere uygulandığı reeskont faizi üzerinden hesaplanarak sözcüklerinin çıkarılarak yerine yasal kelimesinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy