(6762 S. K. m. 3) (1086 S.K. m.438) (Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü m. 7, 8)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Beyoğlu 2. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 24.09.1999 tarih ve 1998/109 - 1999/413 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki
dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete ait Liman 7 gemisinin Haliç'ten Kumkapı yönüne seyrederken Galata köprüsünü geçeceği sırada davalıya ait yolcu gemisinin Eminönü-Karaköy yönüne giderken aniden Liman 7 gemisinin sancağının önünden geçerek çatışma durumuna girdiğini, ancak müvekkiline ait gemi kaptanının tam yol torniston yaparak çatışmayı önlediğini, suların etkisiyle köprünün Karaköy ayağına sancak baş omuzluktan yaslıyarak geminin hasarlandığını, davalının Denizde Çatışmayı Önleme Tüzüğü'ne uygun manevra yapmaması ve dikkatsiz bir şekilde müvekkiline ait geminin önüne çıkması dolayısıyla çatma olmaksızın zarar meydana getiren davalının çatma hükümlerine göre sorumlu olduğunu ileri sürerek 300.000.000.- lira'sı tamir bedelinin, 04.02.1998 olan temerrüt tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacı geminin denizde çatışmayı önleme kurallarına aykırı hareket ettiğini dolayısıyla çatma olmaksızın zarar kuralının uygulanamayacağını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar, benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda denizde çatmayı önleme Uluslararası kuralları gereğince davalıya ait geminin % 20 oranında kusurlu ve hasarın 100.000.000.- lira'sı olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne kusura göre 20.000.000.- lira'nın 12.02.1998 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacı vekilinin sair temyiz itirazları yerinde değildir.
2- Davalıların yolcu taşımacılığında kullandıkları geminin, taşıma sırasında yanlış manevra yapması sonucu davacıya ait geminin çatmayı önlemek için manevra yaparken köprü ayağına çarparak hasara uğramasına neden olduğunun mahkemece kabul edilmiş olmasına, TTK.nun 3.maddesi gereğince davalıların haksız eyleminin ticari iş niteliği taşımasına göre istem gibi reeskont faizine hükmetmek gerekirken yasal faize hükmedilmesi doğru olmadığı gibi dava dilekçesinde 04.02.1998 temerrüt tarihinden itibaren faiz istenmesine, haksız eylemin bu tarihten daha önce 05.06.1996 tarihinde meydana gelmesine, ihtarın 04.02.1998 tarihinde davalılara tebliğ edildiğinin dosya kapsamından anlaşılmasına göre mahkemece herhangi bir gerekçe ortaya konmadan 12.02.1998 tarihinden itibaren faizin yürütülmesi de doğru görülmemiş, kararın bu nedenlerle davacı yararına bozulmasına karar vermek gerekmiş ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden HUMK.nun 438/7. maddesi uyarınca hükmün aşağıdaki şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
Sonuç:Yukarıda 1 nolu bentte açıklanan nedenle davacı vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2 nolu bentte açıklanan nedenlerle temyiz itirazlarının kabulü ile kararın hüküm bölümünün 2.bendindeki 12.02.1998 ve senelik % 50 yasal faizi ile sözcüklerinin çıkartılarak yerine 04.02.1998 ve T.C. Merkez Bankası'nın kısa vadeli kredilere uyguladığı reeskont faizi (değişen oranları dikkate alınarak) ile ibarelerinin yazılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu hali ile ONANMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 20.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy