(554 S. KHK. m. 5, 6, 7, 43, 44, 56)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Ankara 1. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 15.4.1999 tarih ve 1998/1062-1999/207 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dışı A Metal Asansör San. ve Tic. Ltd. Şti.nin geçmeli ve vidalı asansör butonunun kendileri tarafından tasarlanıp, imal edilip piyasaya sürüldüğünden bahisle davalı enstitüye yaptıkları müracaatın kabul edilerek 787 ve 788 sayılı endüstriyel tasarım tescil belgelerinin alındığını, oysa ki davaya konu butonların gerçek bir tasarım niteliğinde bulunmadığını, tasarım tescil belgelerinin tescillerinin 8.10.1997 tarihi itibarıyla kesinleştiğini ileri sürerek, anılan endüstriyel tasarım tescil belgelerinin 554 sayılı KHK. nin 5, 6, 7, 43, 56. vd. maddeleri gereğince hükümsüzlüğüne/iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı enstitü vekili davaya cevabında, hükümsüzlük davasının 554 sayılı KHK. nin 44/son maddesi uyarınca tasarım sicilinde tasarım belgesi adına kayıtlı kişiye karşı açılması gerektiğini, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran, davacının davasının 554 sayılı KHK. nin 44/son maddesi uyarınca kayıt sahibi A. Metalı Asansörleri San. ve Tic. Ltd. Şti.ne yöneltilmemesi gerektiği, davalıya husumet düşmeyeceği gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve tescilin kesinleşmiş olduğunun anlaşılmasına göre davacı vekilinin temyiz itirazlarının reddi ile hükmün onanması gerekmiştir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 710.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 24.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy