(6762 S. K. m. 56)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki davanın İstanbul 1. Asliye Ticaret Mahkemesince görülerek verilen 9.6.1999 tarih ve 1996/397-1999/571 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin Beyoğlu-Beyoğlu adlı müzikal görsel gösterimin ve sinema yapıtının eser sahibi olduğunu, davalı şirketin, bu eseri video kasetlerine kaydederek pazarlama için Kültür Bakanlığından Eser İşletme Belgesi ve 2000 adet video kaset çoğaltmak hakkı aldığını, bu belgenin nasıl alındığının bilinemediğini, davalının bu hakkı Marmara Reklamcılık Ltd. Şti.nden devralmış olamayacaklarını çünkü Marmara Reklamcılık Ltd. Şti.nin Marmara Reklamcılık Ltd. Şti.nin 16.11.1984 tarihinde davaya konu yapıtın, yalnızca video kasetlere kayıt edilerek, bu kasetlerin pazarlanması hakkını devir almışsa da, anılan sözleşmede davaya konu yapımın televizyon yayın haklarının ve sinema filmi olarak yararlanılması haklarının sözleşme dışında bırakıldığının açıkça belirtildiğini, o nedenle anılan sözleşmeye dayanılarak yapımın televizyonlarda yayın hakkının devredilemeyeceğini, müvekkili şirketin eserin film olarak televizyonda yayınlanması haklarını Satel Sabah Televizyon Prodüksiyon A.Ş.ne devrettiği halde, yapıtın bir kısım televizyon kanallarınca davalı şirketle yapılan sözleşmeler uyarınca gösterildiğini ileri sürerek, davalının haksız rekabetinin önlenmesine ve (900.000.000) lira maddi, (100.000.000) lira manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini, karar özetinin ilanına karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili davaya cevabında, davaya konu eser sahibinin davacı olmayıp, dava dışı Devekuşu Yapım Ltd. Şti. olduğunu, dava dışı Marmara Reklamcılık Ltd. Şti.nin Devekuşu Yapım Ltd. Şti. ile yapmış olduğu sözleşmeyle devraldığı hakları müvekkiline bedeli karşılığında devrettiğini, müvekkilinin eseri video bant yayını olarak, sözleşmede yasaklanmamış her yerde, eser işletme sahibi sıfatıyla gösterime sunma hakkına haiz olduğunu, istenilen tazminatın fahiş bulunduğunu, davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma, dosyadaki kanıtlar ve bilirkişi raporuna nazaran, Devekuşu Yapım Ltd. Şti.ne ait olan Beyoğlu-Beyoğlu adlı eserin önce 16.11.1984 tarihli sözleşmeyle video haklarının Marmara Reklamcılık Ltd. Şti.ne satıldığı, bu sözleşmeyle eserin televizyonda yayın, ses bandı ve sinema filmi haline getirilme haklarının devredilmediği, 6.11.1984 tarihli Marmara Ltd. Şti. ile davalı arasındaki sözleşme ile bu eserin Türkiye ve Dünya video işletme haklarının davalı şirkete devredildiği, davalının da eserin yayın haklarını 20.4.1993 ve 22.11.1995 tarihli sözleşmelerle bir kısım özel TV. kanallarına devrettiği ve eserin yayınlandığı, oysa davalının sadece eseri video kasetlere kaydederek, pazarlama hakkını devraldığı, gösterim ve devir haklarının davacı uhdesinde bulunduğu, davalının eyleminin haksız fiil oluşturduğu, davacının istediği maddi tazminatın eserin popülaritesine göre kadri maruf olduğu ve manevi tazminata da hak kazandığı gerekçeleriyle, davalı tarafından yapılan haksız rekabetin ve sataşmanın önlenmesine (900.000.000) lira maddi tazminatı ile (20.000.000) lira manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsiline, ilana karar verilmiştir.
Karar, davalı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6.910.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 21.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy