(818 S. K. m. 101)
Dava ve Karar: Taraflar arasındaki davanın İspir Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 21.9.1999 tarih ve 1999/42-1999/95 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşüldü düşünüldü:
Davacı, davalı Güney Tarım Kredi Kooperatif'in üyesi olduğunu, davalı kooperatif'ten çeşitli tarihlerde 1997/yılı vadeli genel ihtiyaç kredisi ve gübre kredisi aldığını, 20.8.1997 tarihli resmi gazeteyle yayımlanan Bakanlar Kurulu'nun Tabii afetlerden en az %40 zarar gören ve kurumları tesbit edilen çiftçilerin, tarım kredisi kooperatiflerine olan 1997 vadeli zirai kredi borçları vade tarihinden itibaren 1 yıl süreyle faizsiz olarak ertelenir kararı kapsamında yer aldığını, 1997 yılında zirai mahsulünün tabi afetlerden %50 oranında zarar gördüğünü ve bu hususun ilçe hasar tesbit komisyonunca tesbit edilmesine ve anaparayı da ödemesine rağmen, davalı tarafından 10.5.1999 tarihli icra ihtar mektubu ile 279.200.000 lira borcun çıkarıldığını ileri sürerek, haksız olarak talep edilen 279.200.000 liranın tahakkuk iptaliyle borçlu bulunmadığının tesbitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı temsilcisi ilk oturumda, davacının borçlarının ertelenmediğini, bu konuda genelgelerin bulunduğunu ve ödendiği iddia edilen anaparanın da zamanında ödenmediğini ileri sürerek, açılan davanın reddini savunmuştur.
Mahkemece, iddia, savunma ve tüm dosya kapsamından Bakanlar Kurulunun tabi afetlerden zarar gören çiftçilerin borçlarının ertelenmesi hakkındaki kararın içeriği ve uygulaması hakkında, Tarım Kredi Kooperatifleri Merkez Birliği Genel Müdürlüğü tarafından 26.9.1997 tarih 925 ve 20.10.1997 tarih 932 sayılı genelgelerin çıkarıldığı ve bu genelgelerden kooperatif ortaklarının sadece zarar gördükleri konudaki almış tarımsal kredi borçlarının ertelenmesi gerektiği anlaşıldığından, genel ihtiyaç kredisi ve gübre kredisi alan davacının almış olduğu kredilerin çeşidi itibariyle bakanlar Kurulunun erteleme kararı kapsamında olmadığı kanaatiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı temyiz etmiştir.
1- Dava dosyası içerisindeki bilgi ve bilgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Davalı kooperatifçe davacıya gönderilen ve borcun ödenmesi ihtarını içeren yazıda kredi borcunun 10.5.1999 tarihi itibarıyla 279.200.000 lira olduğu bildirilmiş ancak bu borcun ne kadarının asıl borç, ne kadarının temerrüt faizi borcu olduğu açıklanmamıştır. Öncelikle davalı tarafa bu hususlar açıklattırılıp, davacının dosyaya ibraz ettiği 8.10.1998 tarihli ödeme makbuzu üzerinde durularak davacının borçlu olup olmadığı, borçlu ise miktarının neden ibaret bulunduğu belirlenerek, sonucuna uygun bir karar verilmesi gerekirken, eksik incelemeyle yazılı olduğu şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiştir.
Sonuç: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle sair temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle hükmün davacı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 27.01.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy