(818 S. K. m. 58)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Körfez Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 12.4.2000 tarih ve 1998/27-2000/174 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili şirkete kasko sigortalı araç üzerine davalıya ait, dairenin balkonunun tuğla korkuluğunun düşerek hasar meydana geldiğini, meydana gelen 177.550.000 lira hasarın sigortalıya ödendiğini belirterek, 177.550.000 lira tazminatın ödeme tarihinden itibaren reeskont faizi ile birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, müvekkiline ait binada yapı veya bakım bozukluğu bulunmadığını, zarar ile binanın kullanılması arasında illiyet bağı bulunmadığını, olay günü meydana gelen şiddetli fırtınanın illiyet bağını kaldıracak mücbir sebep olduğunu, zarar gören araç malikinin aracını dikkatsiz ve hatalı şekilde park ettiğinden kusurlu olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, toplanan deliller ve bilirkişi raporuna göre, davalının olayın meydana gelmesinde Borçlar Kanunu 58. maddesi gereğince sorumlu olduğu, bilirkişi raporuna göre 6/8 oranında kusuru bulunduğu nazara alınarak davanın kısmen kabulü ile 140.756.350 liranın ödeme tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 15.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy