(554 S. KHK. m. 48)
Dava: Taraflar arasında görülen davada Ankara Asliye 2. Ticaret Mahkemesi'nce verilen 08.03.2000 tarih ve 1999/359 - 2000/101 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi duruşmalı olarak davacı vekili tarafından istenmiş olmakla, duruşma için belirlenen 20.02.2001 günde davacı avukatı Teoman Seyithanoğlu ile davalı avukatı M. Aytekin Şener gelip, temyiz dilekçesinin de süresinde verildiği anlaşıldıktan ve duruşmada hazır bulunan taraflar avukatları dinlenildikten sonra, duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakılmıştı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi Yaşar Arslan tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkilince kol saatlerine ilişkin endüstriyel tasarımının tescili için davalı kuruma yapılan başvurusunda tasarımın uyguladığı ürünlerin kamuya sunuluş tarihinin yazılmasının unutulduğunu, kurucu değil açıklayıcı netelikteki bu hususun sonradan tamamlanmasına karşın davalı tarafından rüçhan hakkının düşürüldüğünü, yapılan itirazın da reddedildiğini ileri sürerek, müvekkilinin davalı nezdinde 11.09.1998 tarih ve 5334 no ile kayıtlı bulunan endüstriyel tasarım tescil başvurusunun Uluslararası başvuruya dayalı rüçhan haklı olarak tescilinin gerekli bulunduğunun ve tasarım sicilinin buna göre düzeltilmesinin hüküm altına alınmasını talep etmiştir.
Davalı TPE vekili, kararın davacıya tebliğ edildiği 15.03.1999 tarihine nazaran yönetmeliğin 7 nci maddesinde öngörülen (60) günlük süreden sonra açılan davanın süreden ve kamuya sunuluş tarihinin bildirimi için tanınan bir aylık sürede başvurudaki bu eksiklik giderilmediğinden esastan reddini savunmuştur.
Mahkemece, davacının itirazı üzerine davalının T-2 sayılı red kararının 18.03.1999 tarihinde tebliğ edilmesine nazaran, iki aylık süreden sonra açılan davanın reddi gerektiği sonucuna varılmıştır.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000.- lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 20.02.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy