(818 S. K. m. 96)
Dava: Taraflar arasında görülen davada İstanbul 7. Sulh Hukuk Mahkemesi'nce verilen 24.1.2000 tarih ve 1998/414-2000/35 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi Ahmet Susoy tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, dava dilekçesinde müvekkili ile davalı arasında şifreli televizyon yayınlarının izlenebilmesi amacıyla abonelik sözleşmesi imzalandığını, ancak bir süre sonra davalı tarafından haksız yere sözleşmenin tek taraflı olarak feshedildiğini ileri sürerek, (80.000.000) lira maddi ve (100.000.000) lira manevi tazminatın faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davaya cevabında davacının kişilik haklarına her hangi bir saldırı bulunmadığından manevi tazminat talep edilemeyeceğini, davacının müvekkili ile bireysel abonelik sözleşmesi yapmış olmasına karşın decoderi ev adresi olarak bildirdiği iş adresinde kullanarak sözleşmeye aykırı davrandığını belirterek davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki kanıtlara nazaran davacının bireysel abonelik sözleşmesi yaparak ve bu aboneliğe özgü bedeli ödeyerek, decoderi belirtilen adreste kullanıp, kendisi ile birlikte ikamet edenlerce yayınların izlenebileceğini, decoderi ticari amaçla kullanmayacağını kabul ettiği, oysa kardeşine ait işyerinde yayınları ticari amaçla müşterilere izlettirdiği, davalının sözleşmeyi tek taraflı feshetmekte haklı olduğu gerekçeleriyle davanın reddine karar verilmiştir.
Karar, davacı vekilince temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 1.160.000 lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 19.03.2001 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy