(554 S. KHK. m. 43)
Dava: Taraflar arasındaki davanın İstanbul 3. Asliye Ticaret Mahkemesi'nce görülerek verilen 22.10.1999 tarih ve 1998/660-1999/1097 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Gürkan Gençkaya tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, müvekkili idarenin ihtiyacı olan Plastik Trafik Emniyet Konisinin satın alınması işinin ihaleye çıkarıldığını, davalı şirketin yaptığı müracaatın eksiklikler nedeniyle reddedildiğini, ihalenin dava dışı İlker Makine firmasına verildiğini, davalı şirketin tasarım tescil belgesine dayanarak İlker Makine hakkında dava açıp, ihtiyati tedbir kararı aldığını, davalı şirketin Plastik Trafik Emniyet Konisinin 14.07.1995 tarihinde tasarım tescil belgesini aldığını ancak bu koninin projesinin ilk olarak 1984 yılında müvekkili idare tarafından hazırlandığını ve o tarihten buyana çeşitli firmalara ihale etmek suretiyle yaptırdığını beyanla davalı şirket adına yapılan tasarım tescil belgesinin iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, trafik konisinin tescili için 14.07.1995 tarihinde Patent Enstitüsüne başvurduklarını, yapılan ilanlar neticesinde tescile hak kazandıklarını, ilan aşamasında itiraz olmadığını, tescilin kesinleştiğini, hükümsüzlük isteminin yasal dayanağı bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve dosyadaki belgelere göre benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda, davalı şirketin ürettiği ürünün özgün ve yeni bir tasarım olmadığı, 554 sayılı KHK. nin koruma şartlarına sahip olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile davalı adına kayıtlı Endüstriyel Tasarımın hükümsüz sayılmasına karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, 2.080.000.- lira temyiz ilam harcından peşin harcın mahsubu ile temyiz edenden alınmasına, 20.03.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy