(6183 S. K. m. 51)
Dava: Taraflar arasındaki davanın Aydın 2.Asliye Hukuk Mahkemesince görülerek verilen 23.09.1999 tarih ve 1998/438 - 1999/531 sayılı kararın Yargıtay'ca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dava dosyası için Tetkik Hakimi Salih Çelik tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Karar: Davacı vekili, asıl davada, müvekkili genel müdürlük ile davalı banka arasında abonelerin yatırdıkları fatura bedellerinin toplandığı hesapta biriken 9.818.000.000. lira'nın davalı bankanın Nazilli şubesince Aydın şubesindeki merkez hesaba 31.12.1997 tarihinde gönderildiği halde, 03.02.1998 tarihinde müvekkilinin hesabına geçtiğini, 34 günlük gecikme nedeniyle protokolün 6.maddesi uyarınca abonelere uygulanan gecikme cezasının davalıdan tahsilinin gerektiğini ileri sürerek aylık % 15 gecikme faizine göre 1.669.060.000. lira'nın birleşen davada ise 8 günlük başka bir hesap ve gecikme nedeniyle 361.600.000. lira ile 54.240.000.- lira KDV olmak üzere toplam 415.840.000. lira'nın reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, asıl ve birleşen davada aylık % 15 oranı ve KDV talebinin dayanağının bulunmadığını, gecikme cezasının faiz niteliğinde olması nedeniyle tekrar faiz istenemeyeceğini savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma ve toplanan kanıtlar benimsenen bilirkişi raporu doğrultusunda biriken meblağın 34 günlük gecikme ile davacı hesabına aktarıldığının sabit olduğu, 6183 sayılı yasadaki % 15 gecikme cezası oranına göre protokolün 6.maddesi uyarınca davacının 1.669.060.000.- lira alacağının doğduğu gerekçeleriyle asıl davanın kabulüne bu miktarın dava tarihinden itibaren reeskont faiziyle birlikte tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre davalı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
Sonuç: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı davalı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 73.737.700. lira temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 23.03.2000 tarihinde oybirliği ile karar verildi. (¤¤)
Full & Egal Universal Law Academy